مقايسهٔ اثربخشي معنادرماني و درمان مبتني‌ بر پذيرش و تعهد در تاب‌آوري دختران فرار و بدسرپرست تحت مراقبت سازمان بهزيستي

زمينه و هدف: ميزان پديدهٔ فرار از خانه و بدسرپرستي متأسفانه در سال‌هاي اخير رشد كرده است و به نگراني و معضلي اجتماعي تبديل شده است. هدف اين پژوهش مقايسهٔ اثربخشي معنادرماني و درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد بر تاب‌آوري دختران فرار و بدسرپرست تحت مراقبت سازمان بهزيستي بود. روش‌بررسي: روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون چندگروهي همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماري پژوهش را تمامي دختران فراري يا بدسرپرست سازمان بهزيستي در مراكز نگهداري شهر تهران در سال ۱۳۹۹ تشكيل دادند. از بين افراد واجد شرايط داوطلب، به‌روش نمونه‌گيري دردسترس شصت نفر وارد مطالعه شدند و به‌صورت تصادفي ساده در سه گروه بيست‌نفري (آموزش معنادرماني، درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد، گواه) جايگزين شدند. گروه آموزش معنادرماني براساس بستۀ آموزشي شولنبرگ و همكاران (۲۰۱۰) هشت جلسهٔ نوددقيقه‌اي و گروه درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد براساس بستۀ آموزشي هيز و استروسال (۲۰۰۴) ده جلسهٔ نوددقيقه‌اي، مداخلات درماني دريافت كردند. گروه گواه هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. ابزار پژوهش در مراحل پيش‌آزمون و پس‌آزمون، مقياس تاب‌آوري كانر-ديويدسون (كانر و ديويدسون، ۲۰۰۳) بود. داده‌ها با روش تحليل كوواريانس تك‌متغيري و آزمون تعقيبي بونفروني با بهره‌گيري از نرم‌افزار آماري SPSS نسخهٔ ۲۲ در سطح معناداري ۰٫۰۱ تجزيه‌ و ‌تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه معنادرماني و درمان مبتني‌ بر پذيرش و تعهد در افزايش تاب‌آوري دختران فرار و بدسرپرست تحت مراقبت سازمان بهزيستي تأثير معناداري داشتند (۰٫۰۰۱ p)؛ همچنين بين اثربخشي معنادرماني و درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد، در متغير تاب‌آوري دختران فرار و بدسرپرست تفاوت معناداري مشاهده نشد (۰٫۰۸۲=p). نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش، هم معنادرماني و هم درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد باتوجه به فرايندها و تكنيك‌هاي آموزشي خود، تأثير معناداري بر افزايش تاب‌آوري دختران فرار و بدسرپرست دارند.