شماره ركورد
1377020
عنوان مقاله
مقايسهٔ درمان مبتني بر طرحوارههاي هيجاني و طرحواره درماني در كاهش نشخوار فكري در بيماران مبتلا به اختلال افسردگي دائم (ديستيميا)
پديد آورندگان
پيرايه ، ليلا دانشگاه آزاد اسلامي واحد مرودشت - گروه روان شناسي , بقولي ، حسين دانشگاه آزاد اسلامي واحد مرودشت - گروه روان شناسي , حسيني ، ابراهيم دانشگاه آزاد اسلامي واحد مرودشت - گروه روان شناسي , برزگر ، مجيد دانشگاه آزاد اسلامي واحد مرودشت - گروه روان شناسي
از صفحه
1
تا صفحه
8
كليدواژه
درمان مبتني بر طرحوارههاي هيجاني , طرحواره درماني , نشخوار فكري , اختلال افسردگي دائم (ديستيميا)
چكيده فارسي
زمينه و هدف: يكي از عواملي كه باعث تداوم افسردگي ميشود، نشخوار فكري است. هدف پژوهش حاضر بررسي مقايسهٔ طرحوارهدرماني هيجاني و طرحوارهدرماني در كاهش نشخوار فكري در بيماران مبتلا به اختلال افسردگي دائم (ديستيميا) بود. روشبررسي: طرح پژوهش از نوع طرح آزمايشي گسترشيافته با پيشآزمون و پسآزمون و پيگيري چندگروهي بود. نمونهٔ پژوهش را شصت بيمار مبتلا به اختلال افسردگي دائم تشكيل دادند كه به مركز مشاورهٔ روانشناختي دولتي بهزيستي شيراز در سال ۹۷-۱۳۹۶ مراجعه كردند. نمونهها از افراد واجد شرايط داوطلب انتخاب شدند كه بهصورت تصادفي در دو گروه آزمايشي درمان مبتنيبر طرحوارههاي هيجاني و طرحوارهدرماني و يك گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه بيست نفر). براي جمعآوري دادهها مقياس پاسخ توأم با نشخوار فكري (نولن-هاكسما و مارو، ۱۹۹۱) بهكار رفت. صرفاً براي گروههاي آزمايش، طرحوارهدرماني هيجاني در هشت جلسهٔ نوددقيقهاي براساس پروتكل درماني ليهي و همكاران (۲۰۱۱) و طرحوارهدرماني براساس تكنيكهاي طرحوارهدرماني يانگ و همكاران (۲۰۰۳) در ده جلسۀ شصتدقيقهاي اجرا شد. تحليل دادهها با استفاده از آزمونهاي تحليل واريانس يكطرفه، كاياسكوئر، تحليل واريانس با اندازهگيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني در نرمافزار SPSS نسخهٔ ۲۱ صورت گرفت. مقادير احتمال كمتر از ۰٫۰۵ معنادار در نظر گرفته شد. يافتهها: اثر زمان، اثر گروه و اثر متقابل زمان و گروه بر ميانگين نمرات نشخوار فكري معنادار بود (۰٫۰۰۱ p). ميانگين نمرات نشخوار فكري گروه طرحوارهدرماني هيجاني بهطور معناداري كمتر از گروههاي طرحوارهدرماني (۰٫۰۰۱ p) و گواه (۰٫۰۰۱ p) بود. ميانگين نمرات نشخوار فكري گروه طرحوارهدرماني بهطور معناداري كمتر از گروه گواه بود (۰٫۰۰۱ p). همچنين تفاوت معناداري در ميانگين نمرات نشخوار فكري بين مراحل پيشآزمون و پسآزمون (۰٫۰۰۱ p) و پيشآزمون و پيگيري (۰٫۰۰۱ p) وجود داشت؛ اما بين مراحل پسآزمون و پيگيري تفاوت معنادار مشاهده نشد (۰٫۰۸۲=p). نتيجهگيري: براساس يافتههاي پژوهش، از درمان مبتني بر طرحوارههاي هيجاني و طرحوارهدرماني ميتوان به عنوان روشهايي مؤثر براي كاهش نشخوار فكري در بيماران مبتلا به اختلال افسردگي دائم استفاده كرد؛ اما طرحوارهدرماني هيجاني اثربخشي بيشتري دارد.
عنوان نشريه
مطالعات ناتواني
عنوان نشريه
مطالعات ناتواني
لينک به اين مدرک