تدوين برنامهٔ مبتني ‌بر الگوي پاسخ به مداخله و ارزيابي اثربخشي آن بر بهبود مهارت حل مسئلهٔ رياضي دانش ‌آموزان با اختلال رياضي

زمينه و هدف: با توجه به اهميت مشكلات يادگيري رياضي و تأكيد متخصصان بر استفاده از الگوي پاسخ به مداخله به‌منظور پيشگيري و كاهش تشخيص‌هاي غيرضروري، هدف از پژوهش حاضر تدوين برنامهٔ مبتني‌بر الگوي پاسخ به مداخله و ارزيابي اثربخشي آن بر بهبود مهارت حل مسئلهٔ رياضي دانش‌آموزان با اختلال رياضي بود. روش‌بررسي: اين پژوهش از نوع تك‌آزمودني بود. جامعهٔ پژوهش را تمامي دانش‌آموزان پايهٔ چهارم با اختلال يادگيري رياضي شهر سنندج در سال تحصيلي ۹۸-۱۳۹۷ تشكيل دادند. هشت دانش‌آموز تشخيص‌داده‌شده در مراكز اختلال يادگيري در مداخلهٔ سطح دو، در قالب دو گروه چهارنفري به‌مدت دوازده جلسهٔ ۳۵دقيقه‌اي، مداخله دريافت كردند. سپس براي سه آزمودني كه نياز به حمايت بيشتري داشتند، مداخلهٔ سطح سه شامل دوازده جلسهٔ انفرادي ۵۰دقيقه‌اي ارائه شد. تدوين محتواي آموزشي براساس اصول صريح‌آموزي انجام گرفت. براي تحليل داده‌ها از شاخص‌هاي آمار توصيفي و محاسبۀ درصد داده‌هاي غيرهمپوش استفاده شد. ابزار مداخله، آزمون حل مسئله (ايماني و همكاران، ۱۳۹۵) بود. يافته‌ها: داده‌هاي حاصل از درصد داده‌هاي غيرهمپوش، بهبود عملكرد را در سطح دوم مداخله براي پنج آزمودني نشان داد. همچنين اثرات مداخله براي هر پنج آزمودني تداوم داشت. نتايج سطح سوم مداخله، موفقيت مداخله را در دو آزمودني نشان داد. در آزمودني ديگر مداخله تأثيري نداشت. همچنين تداوم اثربخشي در مرحلهٔ نگهداري براي اين دو آزمودني مشاهده شد.  نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي پژوهش، به‌كارگيري الگوي پاسخ به مداخله به‌طور درخور توجهي در بهبود مهارت حل مسئلهٔ رياضي دانش‌آموزان تشخيص‌گرفته براساس الگوي تفاوت هوشبهر-پيشرفت، مؤثر است. علاوه‌براين پاسخ به مداخله در حوزهٔ شناسايي اختلال رياضي مي‌تواند از تشخيص‌هاي غيرضروري جلوگيري كند.