پيش‌ بيني ميزان افسردگي ازطريق سبك دلبستگي، تنظيم هيجان و ديدگاه‌ گيري هيجاني در دختران نوجوان

زمينه و هدف: افسردگي ازجمله اختلالات شايع در دوران نوجواني است كه به‌سبب وجود رفتار‌هاي خود‌تخريب‌گرانه به‌خصوص خودكشي در حين اين اختلال، بررسي آن اهميت درخورتوجهي‌ را مي‌طلبد. هدف از اين مطالعه بررسي قدرت پيش‌بيني‌گري متغير سبك دلبستگي، تنظيم هيجان و ديدگاه‌گيري هيجاني در ميزان افسردگي دختران نوجوان بود. روش‌بررسي: روش اين پژوهش توصيفي - تحليلي از نوع همبستگي بود. جامعهٔ آماري را تمامي دختران نوجوان شهر اصفهان تشكيل دادند كه از بين آن‌ها به‌صورت خوشه‌اي چندمرحله‌اي در چندين مرحله نمونه‌گيري انجام شد. بدين‌ترتيب كه ابتدا انتخاب تصادفي منطقهٔ پنج شهر اصفهان صورت گرفت. سپس نواحي سه و پنج انتخاب شد و از بين دبيرستان‌هاي اين نواحي تعداد ده دبيرستان به‌طور تصادفي در نظر گرفته شد. از بين دانش‌آموزان حاضر در مدرسه تعداد ۳۲۰ نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسش‌نامهٔ دلبستگي هازن و شيور (۱۹۸۷)، پرسش‌نامهٔ مهارت تنظيم هيجان بركينگ و زنج (۲۰۰۸)، پرسش‌نامهٔ افسردگي بك (۱۹۷۸) و آزمون ديدگاه‌گيري هيجاني بود. تجزيه‌ و تحليل داده‌ها به‌روش تحليل رگرسيون گام‌به‌گام صورت گرفت. يافته‌ها: نتايج تحليل رگرسيون گام‌به‌گام حاكي‌ از قدرت پيش‌بيني‌پذيري ۴۹درصدي سبك‌هاي دلبستگي، تنظيم هيجان و ديدگاه‌گيري هيجاني در ميزان افسردگي دختران نوجوان بود (۰٫۰۰۱ p). سبك ايمن در گام اول با ۲۸درصد، ديدگاه‌گيري هيجاني با ۱۰درصد، سبك دوسوگرا با ۵درصد، سبك اجتنابي با ۴درصد و تنظيم هيجان با ۲درصد سهم قدرت تبيين را به ۴۹درصد رساندند. نتيجه‌گيري: مجموعه متغيرهاي سبك‌هاي دلبستگي، تنظيم هيجان و ديدگاه‌گيري هيجاني داراي توانايي پيش‌بيني ميزان افسردگي دختران نوجوان است.