تأثير تمرينات شناختي - حركتي برايتونيك بر كنترل پاسچر زنان نابينا

زمينه و هدف: كنترل پاسچر يكي از مؤﻟﻔﻪﻫﺎي ﻣﻬﻢ زندگي‌ نابينايان است. پژوهش حاضر با هدف تأثير يك ‌دوره تمرينات شناختي-حركتي برايتونيك بر كنترل پاسچر زنان نابينا انجام شد. روش‌بررسي: تحقيق حاضر از نوع نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. شركت‌كنندگان ۲۱ زن نابيناي ۲۰ تا ۳۵ سالهٔ سالم استان اصفهان در سال ۱۳۹۷ بودند كه به دو گروه ۱۲ نفرهٔ تجربي و ۹ نفرهٔ كنترل تقسيم شدند. گروه تجربي دو ماه در تمرينات برايتونيك شركت كرد. ابزار تحقيق دستگاه صفحهٔ نيرو بود كه به‌وسيلهٔ آن كنترل پاسچر ايستا در دو حالت تكليف مجرد و دوگانه (همراه با يك‌ فعاليت شناختي) ارزيابي شد. هر آزمون سه مرتبه تكرار و مدت ‌زمان هريك ۶۰ ثانيه در نظر گرفته شد. براي تحليل داده‌ها آمار استنباطي شامل آزمون تي ‌مستقل و روش تحليل كوواريانس با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۳ در سطح معنا‌داري ۰٫۰۵ به‌كار رفت. يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس براي هر دو تكليف مجرد نشان داد كه ميانگين مقدار سرعت متوسط (۰٫۰۰۲=p)، انحراف‌ معيار سرعت در نماي جانبي (۰٫۰۰۴=p) و انحراف ‌معيار سرعت در نماي قدامي-خلفي (۰٫۰۰۵=p) در گروه تجربي به‌طور معناداري كمتر از گروه كنترل بود؛ ولي انحراف ‌معيار جابه‌جايي در دو نماي جانبي (۰٫۴۱۶=p) و قدامي-خلفي (۰٫۵۳۹=p) بين دو گروه تفاوت معناداري نداشت. همچنين نتايج تحليل كوواريانس براي تكليف دوگانه نشان داد كه ميانگين سرعت متوسط (۰٫۰۰۱ p)، انحراف‌ معيار سرعت در نماي جانبي (۰٫۰۰۱ p) و انحراف‌ معيار سرعت در نماي قدامي- خلفي (۰٫۰۰۱ p) در گروه تجربي به‌طور معناداري كمتر از گروه كنترل بود، ولي انحراف‌ معيار جابه‌جايي در دو نماي جانبي (۰٫۱۶۵=p) و قدامي-خلفي (۰٫۴۶۹=p) بين دو گروه تفاوت معناداري نداشت. نتيجه‌گيري: تأثير تمرينات برايتونيك بر كنترل پاسچر ايستاي نابينايان در تكليف مجرد و دوگانه مثبت ارزيابي مي‌شود. اين نتايج مي‌تواند مدنظر سازمان بهزيستي، مدارس استثنايي و مراكز توان‌بخشي قرار گيرد.