بررسي تأثير آموزش مجازي خودمديريتي مهارت‌هاي ارتباطي بر استرس شغلي و ميزان خشونت عليه ‌كاركنان اورژانس بيمارستان‌هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، در سال 1400‌

مقدمه: پرسنل اورژانس به دليل ماهيت فعاليتشان ممكن است كه در معرض خشونت در محيط كار قرار گيرند و استرس شغلي در آنها ‏افزايش يابد. اين پژوهش با هدف بررسي تأثير آموزش مجازي خودمديريتي مهارت‌هاي ارتباطي بر استرس شغلي و ميزان خشونت ‏عليه كاركنان اورژانس بيمارستان‌هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي انجام شد.‏ روش كار: در اين مطالعه نيمه تجربي، 60 نفر از كاركنان اورژانس به‌صورت نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و با تخصيص تصادفي، به 30 نفر ‏در گروه آزمون و 30 نفر در گروه كنترل تقسيم شدند و در دو مرحله پرسشنامه‌هاي اطلاعات جمعيت شناختي و زمينه‌اي، استرس ‏شغلي بيمارستاني و خشونت محل كار در بخش سلامت را تكميل كردند. بعد از تكميل پرسشنامه‌ها در مرحله اول، مداخله به مدت ‏‏6 هفته و هر هفته يك سرفصل به گروه آزمون داده شد. داده‌ها نرم‌افزار SPSS نسخه 21 با آزمون‌هاي كاي اسكور، كروسكال ‏واليس و ويلكاكسون تجزيه‌وتحليل گرديد.‏   يافته ها: نتايج نشان داد كه ميانگين استرس شغلي قبل از مداخله در بين دو گروه مداخله و كنترل اختلاف معناداري نداشتند (0.117= ‏p‏)؛ ‏اما در بعد از مداخله، ميانگين نمره استرس شغلي در بين دو گروه مداخله و كنترل اختلاف معناداري داشتند (0.034= ‏p‏)؛ در گروه ‏مداخله فراواني تجربه خشونت فيزيكي، خشونت رواني (لفظي) در بعد از مداخله نسبت به قبل از مداخله بيشتر از گروه كنترل ‏كاهش يافته بود. همچنين فراواني تجربه خشونت جنسي و نژادي در گروه كنترل بيشتر از گروه مداخله كاهش يافته بود؛ اما از نظر ‏آماري معني‌دار نبود.‏نتيجه گيري: بر اساس نتايج پژوهش حاضر، آموزش مجازي خودمديريتي مهارت‌هاي ارتباطي توانسته است بر استرس شغلي تأثير بگذارد اما بر ‏ميزان خشونت عليه كاركنان اورژانس تأثير نداشته است؛ بنابراين تهيه برنامه آموزشي جامع عوامل مؤثر بر خشونت عليه كاركنان ‏اورژانس، در كنار مهارت‌هاي ارتباطي و انجام مداخلات آموزشي در مدت زمان طولاني‌تر پيشنهاد مي‌شود.‏