بررسي ميزان اضطراب و افسردگي در سالمندان مبتلا به سندرم كرونري حاد در بيمارستان‌هاي منتخب شهر تهران سال ۱۴۰۰: يك مطالعه مقطعي چندمركزه

زمينه و هدف: بيماري عروق كرونر، علاوه بر مطرح نمودن مشكلات جسمي، باعث اختلال قابل‌توجه در وضعيت رواني بيماران مي‌شود كه از جمله‌ اين اختلالات مي‌توان به اضطراب و افسردگي اشاره كرد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان اضطراب و افسردگي در سالمندان مبتلا به نشانگان كرونري حاد بستري در بيمارستان‌هاي منتخب شهر تهران سال 1400 انجام شد.روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر از نوع مطالعات مقطعي است كه در سال 1400 انجام شد. جامعه آماري مطالعه بيماران سالمند مرد و زن (بالاي 60 سال) مبتلا به بيماري سندرم كرونري حاد بستري در بيمارستان‌هاي منتخب شهر تهران بودند كه به روش تصادفي 229 نفر انتخاب وارد مطالعه شدند. ابزار اين مطالعه پرسشنامه (پرسشنامه‌هاي آزمون كوتاه شناختي، مشخصات فردي و اجتماعي و پرسشنامه مقياس بيمارستاني اضطراب و افسردگي) بودند.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه با افزايش يك واحد نمره اضطراب، در صورت ثابت گرفتن ساير متغيرها، ميزان نمره افسردگي بطور متوسط 0/45 واحد افزايش پيدا مي‌كند. همچنين نتايج براي ساير متغيرهاي جمعيت‌شناختي نشان داد كه افراد داراي تحصيلات پايين، داشتن سكونت غيرشخصي، عدم برخورداري از حمايت اجتماعي، خانوارهاي داراي بيش از چهار فرزند، افراد بيكار و جنسيت مرد نسبت به افراد داراي تحصيلات دانشگاهي، داشتن سكونت شخصي، برخورداري از حمايت اجتماعي، خانوارهاي داراي كمتر از چهار فرزند، افراد شاغل و جنسيت زن، از نمره افسردگي بالاتري برخوردار بودند.نتيجه‌گيري: با توجه به وجود رابطه معناداري بين برخي از متغييرهاي جمعيت‌شناختي سالمندان با ميزان افسردگي و اضطراب و همچنين مستعد بودن بيماران سالمند به بيماري‌هاي قلبي و عروقي و تأثيرات نامتعارف افسردگي بر اين گروه از بيماران، نتيجه‌گيري مي‌شود كه توجه جدي به اين ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي كه مؤثر بر ميزان افزايش افسردگي و اضطراب بيماران هستند، از طرف ارايه‌كنندگان خدمات سلامت و خانواده بيمار صورت گيرد تا از ميزان افسردگي و اضطراب بيماران سالمند بكاهد.