بررسي ارتباط بين نيازها و تاب آوري اعضاي خانواده بيماران بستري در بخش هاي مراقبت ويژه : يك مطالعه مقطعي

زمينه و هدف: ارائه مراقبت خانواده محور و توجه به خانواده بيماران بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه يكي از ضرورت‌هاي بخش مراقبت ويژه است. از طرفي تاب‌آوري به عنوان يكي از مؤلفه‌هاي سلامت روان است كه توانايي فرد را براي سازگاري مثبت در وضعيت‌هاي استرس زا افزايش مي‌دهد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط بين نيازها و تاب‌آوري اعضاي خانواده بيماران بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه شد.روش‌ها: پژوهش حاضر يك مطالعه مقطعي، توصيفي همبستگي است كه در سال 1400 در شهر شهركرد، ايران انجام شد. جامعه پژوهش شامل كليه اعضاي خانواده بيماران بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه بود. تعداد 149 نفر از پرستاران به روش نمونه‌گيري در دسترس وارد مطالعه شدند. جهت جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه‌هاي دموگرافيك، تاب‌آوري كانر و ديويدسون و پرسشنامه سنجش نيازهاي خانواده بيماران بستري در بخش مراقبت ويژه استفاده شدنتايج: بر اساس يافته‌هاي اين مطالعه، ميانگين نمره نيازهاي خانواده 143/14 با انحراف معيار 21/75 بود كه سطح بالايي از نيازها را نشان داد. بيشترين نياز اعضاء خانواده مربوط به بعد اطمينان و اطلاعات و كمترين نياز مربوط به بعد حمايت بود. ميانگين نمره تاب‌آوري 70/04 با انحراف معيار 16/89 بود كه نشان مي‌دهد اعضاء خانواده از تاب‌آوري قابل قبولي برخوردار بودند. با توجه به نمره تعديل شده در بررسي نمره تاب‌آوري اعضا خانواده بيشترين نمره مربوط به بعد معنويت و كمترين نمره مربوط به بعد كنترل بود. بين تاب‌آوري با همه ابعاد نيازهاي خانواده، ارتباط مستقيم و معني‌داري (0/05 P) وجود داشت.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مطالعه افزايش دانش و آگاهي پرستاران نسبت به نيازها، وضعيت سلامت روان و تاب‌آوري اعضاي خانواده بيماران بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه مي‌تواند با اتخاذ راهكارهايي به رفع اين نيازها و نيز با اجراي برنامه‌هاي آموزشي به بهبود تاب‌آوري و كاهش پيامدهاي رواني منفي اعضاي خانواده در زمان بستري و حتي بعد از ترخيص منتهي شود. حمايت از خانواده براي شناسايي و درك اهميت و اولويت نيازهاي آنان و برآورده ساختن مناسب اين نيازها و توجه به وضعيت سلامت روان و تاب‌آوري خانواده‌ها امري ضروري است.