تأثير تلاوت آيات قرآن به روش ترتيل بر ظرفيت عملكردي افراد مبتلا به بيماري انسدادي مزمن ريوي: يك مطالعه نيمه تجربي مقدماتي

زمينه و هدف: بيماري انسدادي مزمن ريوي كه با محدوديت جريان هواي دمي و بازدمي تعريف مي‌شود، از بيماري‌هاي شايع و مهم تنفسي است. تنگي نفس فعاليتي از شكايت‌هاي اصلي اين بيماران است كه با محدوديت توان فيزيكي و جسمي اين افراد به ويژه در هنگام انجام فعاليت‌هاي روزانه همراه است. بازتواني ريه و ورزش‌هاي تنفسي همراه با دارودرماني از اصلي‌ترين برنامه‌هاي درماني در اين بيماران است .يكي از موانع برنامه‌هاي بازتواني، ناهماهنگي و عدم تطابق بين روش‌هاي درماني و شاخص‌هاي فرهنگي، اعتقادي و اجتماعي بيماران است كه موجب شكست درمان در دراز مدت مي‌شود. لذا اين مطالعه با هدف بررسي تلاوت آيات قرآن به روش ترتيل به عنوان يك ورزش تنفسي فرهنگ‌مدار بر ظرفيت عملكردي بيماران مبتلا به بيماري انسدادي مزمن ريوي به انجام رسيد. روش‌ها: مطالعه حاضر يك مطالعه نيمه تجربي مقدماتي است كه به صورت آينده‌نگر در بيماران سرپايي انسدادي مزمن ريوي كه كاهش ظرفيت‌هاي تنفسي و كم تواني در انجام كارهاي روزانه مانند راه رفتن داشتند و به كلينيك ريه مراجعه كرده بودند، انجام شد. تعداد هشت بيمار در مطالعه به صورت داوطلبانه و با مراعات كدهاي اخلاقي شركت كردند. زمان شروع مطالعه ۲۵ فروردين ۱۴۰۰ بود و به مدت ۶ هفته ادامه يافت. بيماران به مدت چهل روز هر تعدادي از آيات سوره مباركه ياسين كه براي آّنها مقدور بود را به روش ترتيل تلاوت مي‌كردند. پيامدهاي مورد بررسي براي مقايسه نتايج پيش و پس آزمون، اندازه‌گيري حجم‌هاي تنفسي و آزمون شش دقيقه‌اي پياده‌روي بود. يافته‌ها: هشت بيمار داوطلب وارد مطالعه شدند. متوسط سن شركت‌كنندگان (66/38 ± 12/00) سال بود. گستره سني بين ۴۲ تا ۸۳ سال بود. سه بيمار زن و پنج نفر مرد بودند. متوسطFEV1 بعد از شركت در مطالعه افزايش معنادار داشت (0/002 = P) متوسط مسافت طي شده در تست پياده‌روي شش دقيقه بعد از شركت در مطالعه نيز به طور معنادار افزايش پيدا كرد و از (71/43 ± 310/60) متر به (25/365 ± 85/72) متر رسيد (0/002 = P). ميزان تنگي نفس ادراك شده در حين تست پياده‌روي شش دقيقه بعد از شركت در مطالعه كاهش معنادار داشت 0/007 = P). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان مي‌دهد كه تلاوت قرآن به روش ترتيل كه بيماران كهنسال به آن گرايش دارند و با فرهنگ اعتقادي آنها نيز هم‌خواني دارد؛ از طريق تنظيم ارادي سرعت جريان هواي بازدمي و طولاني كردن زمان بازدم در زمان توليد آواهاي قرآني، باعث كاهش احتباس هوا در ريه‌ها و افزايش ظرفيت عملكردي و ميزان مسافت طي شده در تست شش دقيقه پياده‌روي مي‌شود. از آنجايي كه اين روش بازتواني به دليل توليد آواهاي‌هاي مطلوب مورد علاقه افراد است، بيماران تمايل بيشتري براي ادامه اين روش بازتواني به طور مستمر در دراز مدت خواهند داشت.