تعهد سازماني پرستاران شاغل در بخش‌هاي مراقبت ويژه كوويد-19- يك مطالعه مقطعي

زمينه و هدف: در پاندمي كوويد-19 با توجه به ماهيت نسبتاً ناشناخته و سرعت انتقال بالا، تقاضا براي دريافت مراقبت‌هاي بهداشتي درماني به طور ناگهاني افزايش يافت. سرعت در ارائه خدمات در چنين شرايطي اهميت بيشتري پيدا كرد. حدود 3 الي 5 درصد از بيماران مبتلا به كوويد-19 نياز به مراقبت ويژه داشتند. هر چه قدر ميزان تعهد سازماني بيشتر باشد كيفيت مراقبت بالاتر مي‌رود. اين مطالعه با هدف تعيين تعهد سازماني در پرستاران شاغل در بخش‌هاي ويژه در زمان همه‌گيري كوويد-19 انجام گرفت. روش‌ها: اين مطالعه توصيفي مقطعي در سال 1401 در بيمارستان بقيه‌الله (عج) انجام شد. براي بررسي تعهد سازماني از دو پرسشنامه تعهد سازماني آلن و ماير (شامل حيطه‌هاي عاطفي، هنجاري و مستمر) و بالفور و وكسلر (شامل حيطه‌هاي پيوستگي، مبادله‌اي و همانندسازي) استفاده شد. با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي، 210 پرسشنامه بين پرستاران شاغل در بخش هاي مراقبت ويژه توزيع شد.يافته‌ها: ميانگين نمره آلن و ماير و بالفور به ترتيب (13/04 ± 67/87) و زنان (4/05 ± 25/95)  است. سطح تعهد سازماني اكثريت شركت‌كنندگان در پژوهش متوسط گزارش شد. بين نمرات كسب شده از پرسشنامه آلن و ماير و بالفور رابطه معنادار گزارش شد  (P = 0/65), (r = 0/00) تحليل رگرسيون چند متغيره خطي نشان داد كه ارتباطي بين نمرات كسب شده از دو پرسشنامه و متغيرهاي دموگرافيك وجود ندارد. نتيجه‌گيري: با توجه به اين كه مراقبت بهتر و جامع تر نيازمند تعهد سازماني بالا است لازم است مديران پرستاري به بحث افزايش تعهد سازماني براي افزايش كيفيت مراقبت اهتمام ويژه داشته باشند.