از سياست ورزي تا ستيزه گري: پدريان و پسريان در دربار سلطان مسعود غزنوي

سياست‏ورزي‏ها و ستيزه گري هاي آشكار و پنهان محموديان و مسعوديان در دربار غزنويان نمونه‏اي از رقابت‏هاي درون دربار پادشاهان در تاريخ ايران محسوب مي‏شود. مناسبات اين دو گروه و نوع برخورد مسعود غزنوي با آن‏ها از مهم‏ترين مسائل و چالش‏هاي دوره سلطنت يازده ساله او بود. اين مقاله سعي دارد با نگاه آماري به وضعيت پدريان (مردان نام گرفته در روزگار محمود) و پسريان (جوانان و اطرافيان مسعود) در دربار سلطان مسعود، رقابت‌هاي اين دو گروه را تبيين نمايد و تأثير اين رقابت بر تضعيف و سقوط حكومت غزنوي را بررسي كند. يافته‌هاي پژوهش بيانگر آن است كه اين رقابت‌ها نه تنها منجر به حذف و حبس افراد مهمي از دو گروه شد، بلكه بسترساز بسياري از حوداث و اقدامات ديگر شد و در نهايت يكي از عوامل مهم زمينه ساز سقوط غزنويان و شكست آن‌ها در برابر تركمانان سلجوقي در نبرد دندانقان شد.