پيش‌بيني پرخاشگري كودكان داراي اختلال نافرماني مقابله‌اي بر‌اساس سبك‌هاي والدگري و صبر مادران

هدف: هدف از پژوهش حاضر پيش‌بيني پرخاشگري كودكان داراي اختلال نافرماني مقابله‌اي بر‌اساس سبك‌هاي والدگري و صبر مادران بود. روش: اين پژوهش به لحاظ روش توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش تمام مادران داراي كودكان مبتلا به اختلال نافرماني مقابله‌اي بود كه در سال 1400- 1399 در مدارس ابتدايي شهر تهران مشغول به تحصيل بود كه از بين آنها تعداد 108 نفر به شيوه نمونه‌گيري در‌دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل مقياس صبر (خرمايي و همكاران، 1393)، سياهه رفتار سازگار كودك (كوان و همكاران، 1995)، پرسشنامه سبك‌هاي والدگري (بامريند، 1991) و پرسشنامه رفتاري كودكان فرم والدين (اخنباخ و رسكورلا، 2001) بود. به‌منظور تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از رگرسيون گام به گام استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد سبك والدگري مقتدر و صبر مادران با پرخاشگري كودكان رابطه منفي معنادار و سبك‌هاي والدگري مستبد و سهل‌گير با پرخاشگري كودكان رابطه مثبت معنادار داشتند (0.01 P). همچنين بر‌اساس نتايج تحليل رگرسيون گام به گام سبك والدگري مقتدر، شكيبايي مادران و سبك والدگري مستبد در كل 48 درصد از واريانس پرخاشگري كودكان داراي اختلال نافرماني مقابله‌اي را تبيين كردند. نتيجه‌گيري: با توجه به نقش سبك‌هاي والدگري و صبر مادران در پيش‌بيني پرخاشگري كودكان، اجراي كارگاه‌هاي آموزشي بر مبناي سبك‌هاي والدگري و صبر مادران ضروري به نظر مي‌رسد.