اثر بازي‌هاي تعاملي بر رفتارهاي انطباقي دانش‌آموزان با اختلال يادگيري غيركلامي

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي بازي‌هاي تعاملي بر رفتارهاي انطباقي دانش‌آموزان با اختلال يادگيري غيركلامي انجام شد. روش: روش پژوهش آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش دانش‌آموزان با اختلال يادگيري غيركلامي شهر اصفهان در سال 1399-1400 بود كه از ميان آنها تعداد 30 نفر با توجه به ملاك‌هاي ورود به پژوهش با روش نمونه‌گيري چندمرحله‌اي انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند. گروه آزمايش تحت مداخله ده‌جلسه‌اي آموزش بازي‌هاي تعاملي به‌صورت جلسه‌هاي هفتگي 90 دقيقه‌اي قرار گرفت و گروه كنترل در فهرست انتظار باقي ماند و مداخله‌اي دريافت نكرد. شركت‌كننده‌هاي دو گروه در مراحل پيش‌آزمون و پس‌آزمون با مقياس رفتار انطباقي واينلند- ويرايش دوم ارزيابي شدند. يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيري نشان داد بين عملكرد گروه آزمايش و كنترل در دو خرده‌مقياس مهارت‌هاي ارتباطي و مهارت‌هاي زندگي تفاوت معناداري (P 0.05) وجود دارد. اما در خرده‌مقياس مهارت‌هاي اجتماعي، تفاوت معناداري وجود ندارد (P 0.05). نتيجه‌گيري. با توجه به نتايج بازي‌هاي تعاملي بر رفتارهاي انطباقي دانش‌آموزان با اختلال يادگيري غيركلامي تأثير دارد و از اين روش مي‌توان براي بهبود مهارت‌هاي انطباقي در كنار ساير رويكردهاي درماني استفاده كرد.