اثربخشي آموزش كاركرد اجرايي خودتنظيمي بر حافظه‌ فعال دانش‌آموزان مضطرب

هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش كاركرد اجرايي خودتنظيمي بر حافظه‌ فعال دانش‌آموزان مضطرب است. روش: اين پژوهش از نوع روش نيمه‌آزمايشي همراه با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل است. جامعۀ آماري مطالعه حاضر شامل دانش‌آموزان مضطرب دبستان شهيد كاظمي شهر تهران است. سي نفر از افراد واجد شرايط به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در دو گروه كنترل (پانزده نفر) و گروه آزمايش (پانزده نفر) قرار گرفتند. از مقياس اضطراب اسپنس (۱۹۹۷) و آزمون حافظه فعال حاف‌بك ارجمندنيا (۱۳۹۶) استفاده شده است. گروه آزمايش ده جلسه كاركرد اجرايي خودتنظيمي (هر جلسه به مدت شصت دقيقه) را به‌صورت گروهي دريافت كردند و گروه كنترل، مداخله‌اي دريافت نكردند. پس از اتمام دوره براي هر دو گروه آزمايش و كنترل، پس‌آزمون اجرا شد. يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه كاركرد اجرايي خودتنظيمي اثر معناداري در بهبود مؤلفه‌هاي حافظه فعال شامل حلقه واج شناختي، صفحه ديداري- فضايي و مجري مركزي دانش‌آموزان مضطرب دارد (p≤0.01).نتيجه‌گيري: به‌طور‌كلي نتايج اين پژوهش نشان داد كه كاركرد اجرايي خودتنظيمي مي‌تواند به مؤلفه‌هاي حافظه فعال شامل حلقه واج‌شناختي، صفحه ديداري- فضايي و مجري مركزي دانش‌آموزان مضطرب كمك كند.