تعيين مؤلفه‌هاي اثرگذار بر افشاي داوطلبانۀ اطلاعات غيرمالي از منظر تئوري نهادي با روش كيفي

گزارش‌هاي شركت‌ها يكي از مهم ترين منابع كسب اطلاعات هستند به‌طوري كه در مباني نظري حسابداري و گزارشگري اكثر كشورها آمده است كه هدف كلي گزارشگري شركت‌ها فراهم آوردن اطلاعات است. پژوهش حاضر با هدف تعيين مؤلفه هاي اثرگذار بر افشاي داوطلبانۀ اطلاعات غيرمالي از منظر تئوري نهادي مي باشد. در اين پژوهش از روش تحقيق كيفي استفاده شده است كه تركيبي از مرور منابع و روش دلفي ‌مي‌باشد، در ابتدا با استفاده از روش مرور منابع و پيشينۀ مطالعات استفاده شد، عوامل مؤثر بر افشاي اطلاعات با رويكرد افشاي داوطلبانۀ اطلاعات غيرمالي شناسايي گرديد، سپس به دسته بندي عوامل شناسايي شده پرداخته شد. به‌منظور تعيين مؤلفه هاي مؤثر بر افشاي داوطلبانۀ اطلاعات از روش دلفي استفاده شده است. جامعۀ آماري پژوهش حاضر، متخصصان و خبرگان حسابداري بودند كه در حسابداري و حسابرسي صاحب نظر هستند كه به تعداد 20 نفر (10 نفر علمي و10 اجرائي) و به صورت گلوله برفي انتخاب شدند. يافته‌هاي قسمت مرور منابع نشان داد كه 33 شاخص شناسايي شد و نهايتاً مفاهيم شناخته شده در پنج گروه دسته بندي شد. همچنين نتايج دلفي در دو مرحله مورد بررسي قرار گرفت و با حذف و اضافه كردن مفاهيم، نهايتاً 25 شاخص شناسايي شد. شاخص‌هاي مورد نظر از طريق مرور ادبيات ضمن ارائه به خبرگان پس از روايي محتواي اوليه در پرسش‌نامۀ دلفي قرار گرفت و از 20 نفر 17 نفر شاخص‌ها را تأييد كردند و درصد روايي 85 درصد به دست آمد؛ بنابراين، اعتبار مدل از طريق روش دلفي تأييد شد. نتايج نشان مي‌دهد كه در سه گروه؛ 1) عوامل غيراختياري و افشاي داوطلبانۀ اطلاعات غيرمالي؛ 2) عوامل اختياري خاص شركت و افشاي داوطلبانۀ اطلاعات غيرمالي؛ 3) عوامل هنجاري و افشاي داوطلبانۀ اطلاعات غيرمالي، 25 شاخص مورد بررسي تأييد شدند.