رابطه سبك دلبستگي اضطرابي و افسردگي پس از زايمان با توجه به نقش واسطه‌اي دشواري در تنظيم هيجان در ميان زنان تازه زايمان كرده

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه‌اي دشواري در تنظيم هيجان در رابطه بين سبك دلبستگي اضطرابي و افسردگي پس از زايمان انجام گرفت.روش‌: روش پژوهش حاضر توصيفي _ همبستگي و از نوع مدل معادلات ساختاري بود. شركت‌كنندگان شامل 206 نفر از زناني بودند كه دو هفته تا سه ماه از زايمان آن‌ها گذشته بود و به روش نمونه-گيري در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوري داده‌ها از مقياس‌هاي افسردگي پس از زايمان ادينبورگ(EPDS)، سبك دلبستگي بزرگسالان كولينز و ريد(RAAS) و دشواري در تنظيم هيجان گرتز و رومر(DERS) و جهت تحليل داده‌ها از نرم‌افزارSPSS 26 و 24‌AMOS استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان دادند كه مدل پيشنهادي به خوبي برازش شده است، در اين مدل رابطه بين افسردگي پس از زايمان با سبك دلبستگي اضطرابي (0/01 ) و دشواري در تنظيم هيجان (0/01 P ) مثبت و معنادار بود. همچنين بين دشواري در تنظيم هيجان و سبك دلبستگي اضطرابي رابطه مثبت و معنادار وجود داشت (0/01 P ). نتايج حاصل از مدل معادلات ساختاري نشان داد كه دشواري در تنظيم هيجان در رابطه بين سبك دلبستگي اضطرابي و افسردگي پس از زايمان نقش واسطه‌اي دارد.نتيجه‌گيري: دو عامل مهم در رابطه با افسردگي پس از زايمان زنان، سبك دلبستگي اضطرابي و دشواري در تنظيم هيجان مي‌باشند. تمركز بر برنامه‌هاي پيشگيرانه مبتني بر مهارت‌هاي تنظيم هيجان و توجه به سبك دلبستگي و مشكلات تنظيم هيجان مادران مي‌تواند در پيشگيري و درمان افسردگي پس از زايمان كمك‌كننده باشد.