اپيدميولوژي تروماي ناشي از حوادث ترافيكي در بيماران بستري بيمارستان امام خميني(ره) اروميه طي سال‌هاي 1401- 1396

مقدمه و هدف: حوادث ترافيكي در ايران يكي از علل اصلي مرگ و مير و ناتواني محسوب مي شود، شناسايي عوامل مرتبط با اين حوادث، مي تواند در پيشگيري و مديريت مناسب حوادث ترافيكي مفيد باشد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين اپيدميولوژي تروماي ناشي از حوادث ترافيكي در بيمارستان امام خميني(ره) اروميه طي سالهاي ۱۴۰۱- ۱۳۹۶ انجام گرفت.مواد و روش: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي- مقطعي بوده كه بر روي بيماران بستري ناشي از حوادث ترافيكي در بيمارستان امام خميني (ره) اروميه، به مدت پنج سال انجام گرفت. داده هاي مورد نياز شامل مشخصات دموگرافيك و اطلاعات مصدوم (نقش مصدوم، زمان وقوع تصادف، مكان وقوع تصادف، نوع وسيله نقليه، ناحيه آسيب ديده و وضعيت مصدوم هنگام ترخيص) بود كه از سيستم ثبت تروماي دانشگاه علوم پزشكي اروميه استخراج گرديد. داده ها پس از جمع آوري وارد نرم افزارSPSS۱۶  شده و از طريق جدول توزيع فراواني و شاخصهاي مركزي و پراكندگي توصيف گرديد.يافته ها: در اين مطالعه از ۲۰۸۶ مورد مصدوم،۷۴/۴۰ % (۱۵۵۲ نفر) مذكر بودند. ميانگين سني مصدومين ۱۸/۴۷±۳۴/۴۹ سال بود. نوع وسيله نقليه تصادفي اكثر مصدومين با ۵۶/۷۰ % (۹۹۸ مورد) موتورسيكلت بود. بيشترين مصدومين ۵۲/۷۳ % (۱۱۰۰مورد) راننده و از اين بين  ۵۷/۴۵ % (۶۳۲ مورد) راكب موتورسيكلت بودند. ۳۴/۰۸%  (۷۱۱ مورد) آسيب هاي وارده به اندامهاي بدن در قسمت سر،گردن و صورت بود. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه اكثر مصدومين حوادث ترافيكي را رانندگان جوان موتورسيكلت تشكيل مي دهند و همچنين بيشترين آسيب مربوط به ناحيه سر و گردن بود. بنابراين، ضروري است با شناخت عوامل خطر و تاثير هر يك از آنها بر پيامد سوانح جاده اي، به انجام مداخلات مناسب جهت پيشگيري از رفتارهاي پرخطر رانندگان جوان و فرهنگ سازي رعايت نكات ايمني پرداخته شود. همچنين در نظام سلامت نيز، آمادگي هاي لازم از لحاظ نيروي انساني و تجهزات پزشكي جهت مديريت درمان آسيب هاي ناشي از حوادث ترافيكي ايجاد گردد.