برنامه‌ريزي توسعه ذخيره‌سازهاي انرژي قابل حمل به‌منظور بهبود تاب‌آوري سيستم قدرت

برق‌رساني به بارهاي الكتريكي حياتي در تمام شرايط يكي از اهداف مهم پيش‌روي طراحان و بهره‌برداران سيستم‌هاي قدرت است. از طرفي سيستم‌هاي قدرت همواره در معرض حوادث و فجاياي مختلف قرار دارند. قابليت مواجهه با اين حوادث و فجايا در سيستم‌هاي قدرت با مفهوم تاب‌آوري مطرح مي‌شود. در اين مقاله، بهبود تاب‌آوري شبكه‌هاي توزيع دنبال مي‌شود. به اين‌منظور به توسعه ذخيره‌سازهاي انرژي ثابت و قابل حمل در شبكه‌هاي توزيع براي تاب‌آور نگه‌داشتن شبكه‌هاي توزيع پرداخته شده است. به‌دليل اهميت برق‌رساني به بارهاي حياتي، برآورده‌شدن بارهاي حياتي به‌عنوان معيار اصلي برآورده‌شدن معيار تاب‌آوري در نظر گرفته مي‌شود. مدل پيشنهادي به‌صورت يك مسأله بهينه‌سازي خطي آميخته با اعداد صحيح فرمول‌بندي شده است. حداقل‌سازي هزينه‌ها به‌عنوان تابع هدف و برآورده‌شدن محدوديت‌ها، در شرايط نرمال و تاب‌آور شبكه به‌عنوان قيود مسأله در نظر گرفته شده‌اند. در اين مدل، شبكه توزيع به چند ناحيه مجزا تقسيم شده و برآورده‌شدن بارهاي حياتي در ناحيه‌ها به‌صورت جزيره‌اي توسط منابع موجود و ذخيره‌سازهاي انرژي دنبال مي‌شود. نتايج مطالعات بر روي شبكه تست، قابليت ذخيره‌سازهاي قابل حمل به‌منظور برآورده‌سازي شرايط تاب‌آوري شبكه را نشان مي‌دهد.