واكاوي انگاره هاي معلمان دوره ابتدايي از مفهوم «مدرسه دوست‌دار كودك»

مقاله حاضر باهدف واكاوي انگاره‌هاي معلمان ابتدايي ازمفهوم مدرسه دوست‌داركودك به‌منظور استخراج مؤلفه‌ها و موانع آن انجام شد. روش پژوهش پديدارشناسي بوده است و با 24 نفر از معلمان ابتدايي شهرتهران مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته كيفي بر مبناي رسيدن به اشباع نظري انجام شد. براي تحليل داده‌ها روش تحليل مضمون براون و كلارك (2006) بكارگرفته شد. براساس تحليل مضموني، 13 مضمون پايه (برنامه درسي دانش آموز محور؛ تلفيق هنر با برنامه درسي؛ معلم دوست دار كودك؛ معلم روانشناس؛ معلم شاد؛ دانش آموز محوري؛ از دانش آموز براي دانش آموز؛ مشائل اقتصادي خانواده ها؛ مسائل اجتماعي خانواده ها؛ تك والدي؛ حياط شاد؛ كاربرد رنگها، سرانه فضاي آموزشي)، 5 مضمون سازمان دهنده ( برنامه درسي؛ تعامل خانواده و مدرسه؛ معلم؛ فرهنگ مدرسه؛ فضاي فيزيكي) و يك مضمون اصلي فراگير (مدرسه دوست‌داركودك) به عنوان مؤلفه‌هاي مدرسه دوست دار كودك استخراج شد. 7 مضمون پايه (كمبود بودجه؛ عدم حمايت سازماني؛ناكارآمدي نظام توانمند سازي معلمان؛ بي انگيزگي؛ ناتوانمندي؛ تجهيزات و امكانات؛ معماري)، 3 مضمون سازماندهنده  (زير ساختي؛ نيروي انساني؛ كالبدي)و يك مضمون فراگير(موانع) به عنوان موانع تحقق مدرسه دوست‌داركودك شناسايي شد. بر مبناي يافته‌ها، مدرسه دوست‌داركودك از نظر معلمان شركت كننده در پژوهش بايد در ابعاد مختلف مديريت مدرسه، كادر آن بلاخص معلمان، فضاي فيزيكي، برنامه درسي و ميزان تعامل با خانواده كودك توجه ويژه به كودك و روحيه و شرايط او داشته باشد. در حاليكه در بسياري از مدارس ايران بلاخص مدارس دولتي، به دليل وجود موانع متعدد، شرايط لازم براي تبديل شدن به چنين مدرسه‌اي وجود ندارد.