تحليل مفهوم زن آرماني ايراني در جايگاه همسر و مادر دوره ساساني

فرهنگ ايراني در هردوره خصوصياتي را در مورد زن آرماني درنظر گرفته كه از قديمي‌ترين دوران توسط نقوش و بعد از آن به‌‌صورت مكتوب بيان شده است. پژوهش درباره اين موضوع اهميت بسياري دارد و راهگشاي مناسبي براي تحليل گوشه‌اي از فرهنگ و تفكر ايراني در مورد زن است. بخصوص اينكه اين بررسي در دوره باستان كه ريشه‌هاي تفكر ايراني متعلق به آن است، انجام شود و ازآنجاكه استفاده از منابع مكتوب اصلي متعلق به هردوره زماني، براي تحقيق اين موضوع ضروري است و فراواني منابع مكتوب باستان در دوره ساساني بارز است، در اين مقاله تلاش شد اين موضوع در دوره ساساني بررسي و تحليل شود. شيوه گرد‌آوري اطلاعات، كتابخانه‌اي و شيوه تحقيق توصيفي-تحليلي است. منابع اصلي موردنظر نيز متون فارسي ميانه هستند. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه خصوصيات زن آرماني در دوره ساساني در ارتباط با جايگاه مادري و همسري تعريف شده است و علاوه‌بر آرمان‌هايي در زمينه زيبايي ظاهري زن، در حوزه اخلاقي نيز انتظاراتي مانند اطاعت و فرمانبري از همسر، وفاداري و تعهد، رسيدگي و تربيت فرزند و همچنين استقلال مالي و تدبير اقتصادي وجود داشته است كه عليرغم نگاه مردسالارانه همگي بر اهميت نقش زن در خانواده تصريح آشكار دارد.