نقش واسطه‌اي خوش‌بيني تحصيلي در رابطه بين ذهن‌آگاهي و تاب‌آوري و عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان دختر

هدف: پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه‌اي خوش‌بيني تحصيلي در رابطه بين ذهن‏آگاهي و تاب‏آوري و عملكرد تحصيلي دانش‏آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر مشهد بود.روش: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري موردپژوهش كليه دانش‌آموزان دختر ناحيه هفت شهر مشهد در سال تحصيلي 1402- 1401 بود كه بر اساس پيشنهاد كلاين 250 دانش‏آموز به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوري در اين پژوهش پرسش‌نامه تاب‏آوري Connor-Davidson (2003)، ذهن آگاهي Baer و همكاران (2006)، خوش‌بيني تحصيلي Tschannen-Moran و همكاران (2013) و براي عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان از معدل نمرات دروس مختلف آنان استفاده شد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي و از روش‌هاي آمار استنباطي نظير آزمون‌هاي همبستگي و معادلات ساختاري با تحليل مسير استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد مدل مفهومي پژوهش با داده‌هاي تجربي برازش دارد و خوش‌بيني تحصيلي نقش واسطه‌اي را در ارتباط بين ذهن‌آگاهي با تاب‌آوري و عملكرد تحصيلي دارد. همچنين ذهن‌آگاهي با خوش‌بيني تحصيلي رابطه مستقيم دارد. خوش‌بيني تحصيلي با تاب‌آوري و عملكرد تحصيلي نيز اثر مستقيم و معناداري داشت.نتيجه‌گيري: بر طبق نتايج مي‌توان گفت خوش‌بيني در دانش‌آموزان نقش تسهيل‌كننده را در بهبود تاب‌آوري و عملكرد تحصيلي دارد. ذهن‌آگاهي از طريق خوش‌بيني در بهبود و ارتقاي تاب‌آوري و عملكرد تحصيلي مؤثر است.