استفاده از الگوريتم‌ رقابت استعماري در بهينه‌سازي كانال‌كشي سيستم هاي تهويه مطبوع حجم متغير

طراحي صحيح كانال‌كشي در سامانه تهويه مطبوع در كشتي‌ها يكي از مهمترين پارامترهاي تاثيرگذار بر آسايش پرسنل مي‌باشد. در حال حاضر كانال‌كشي در كشتي‌ها بر اساس بيشترين دبي قابل انتقال در فضاهاي زيست مي‌شوند در حالي‌كه در عمل دبي مورد نياز فضاهاي زيست در بازه‌هاي زماني مختلف متفاوت مي‌باشد. بنابراين طراحي كانال‌كشي در شناورها بايد بر اساس حجم هواي متغير طراحي گردد كه در اين مقاله تشريح شده است. در بين سه روشي كه براي طراحي كانال كشي سيستم هاي تهويه مطبوع در استاندارد اشره 1997 براي كشتي‌ها معرفي شده است، تنها روشي كه بر مبناي بهينه سازي است، روش تي مي باشد. در اين روش، هدف تعيين اندازه كانال‌ها به منظور كاهش هزينه چرخه عمر مي‌باشد. براي سيستم‌هاي حجم متغير هوا روشي بر مبناي معادلات روش تي و با استفاده از الگوريتم تكاملي رقابت استعماري در اين مقاله انجام شده است. شرايط نمونه مورد بررسي براي طراحي بر مبناي روش بهينه سازي ارائه شده، شامل تغييرات دبي هواي ورودي به كانال‌ها و تغييرات نرخ پارامترهاي محاسيه انرژي مصرفي مي‌باشد. الگوريتم رقابت استعماري نشان داد كه قابليت اين را دارد تا در رسيدن به جواب بهينه از الگوريتم هاي گذشته عملكرد مناسب تري را نشان دهد.