ارزيابي تناسب اراضي دشت شهيد رجايي استان خوزستان براي روش‌هاي مختلف آبياري با استفاده از سيستم ارزيابي پارامتريك

امروزه رشد جمعيت و محدوديت منابع آب و خاك، توجه به عوامل تأثيرگذار بر توليد مواد غذايي از جمله تناسب روش آبياري با اراضي زراعي را ضروري مي‌نمايد. اين پژوهش با هدف ارزيابي تناسب اراضي براي روش‌هاي آبياري سطحي، قطره‌اي و باراني بر اساس سيستم ارزيابي پارامتريك در منطقه‌اي به وسعت 2250 هكتار در دشت شهيد رجايي خوزستان انجام شد. پس از تجزيه و تحليل ويژگي‌هاي خاك، نقشه‌هاي تناسب براي روش‌هاي مختلف آبياري، با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) تهيه شد. نتايج نشان داد براي آبياري سطحي، 704 هكتار (31/3 درصد) تا حدودي مناسب (S3)، 866 هكتار (38/5 درصد) در حال حاضر نامناسب (N1) و 680 هكتار (30/2 درصد) دائماً نامناسب (N2) هستند. براي آبياري قطره‌اي، 8 هكتار (0/4 درصد) بسيار مناسب (S1)، 644 هكتار (28/6 درصد) نسبتاً مناسب (S2)، 52 هكتار (2/3 درصد) تا حدودي مناسب (S3)، 866 هكتار (38/5 درصد) در حال حاضر نامناسب (N1) و 680 هكتار (30/2 درصد) به‌عنوان دائماً نامناسب (N2) تشخيص داده شدند. براي آبياري باراني نيز، 652 هكتار (29 درصد) نسبتاً مناسب (S2)، 52 هكتار (2/3 درصد) تا حدودي مناسب (S3)، 866 هكتار (38/5 درصد) در حال حاضر نامناسب (N1) و 680 هكتار (30/2 درصد) دائماً نامناسب (N2) ارزيابي شدند. آبياري باراني با شاخص قابليت آبياري 29/9 تا 60/7، در 2242 هكتار (99/6 درصد) نسبت به ساير روش‌هاي آبياري برتري دارد. آبياري قطره‌اي نيز در 8 هكتار (0/4 درصد) مناسب‌ترين روش تشخيص داده شد. عوامل اصلي محدودكننده در استفاده از هر سه روش‌ آبياري، شوري، قليائيت و زهكشي بوده و در آبياري قطره‌اي كربنات كلسيم خاك نيز به عوامل محدودكننده افزوده شد.