بررسي تأثير ابعاد شكاف در تكيه ‌گاه پل بر عمق چاله آبشستگي

امروزه تكيه‌ گاه‌ها، جريان عادي رودخانه‌ ها را مختل مي‌كنند و سبب آبشستگي و فرسايش مواد رسوبي در اطراف خود و ايجاد چاله مي‌شوند. اين امر هر ساله خسارت زيادي به بار مي‌آورد. پژوهشگران روش‌هاي زيادي را براي كاهش قدرت فرسايش آبي پيشنهاد كرده‌اند. يكي از روش‌هاي ضروري در اين زمينه، ايجاد شكاف در تكيه‌گاه‌ها است. باتوجه‌به گسترش چاله آبشستگي، پايداري سازه پل را به مخاطره مي‌اندازد، در اين پژوهش بررسي تأثير ابعاد شكاف در تكيه‌گاه روي ابعاد چاله آبشستگي صورت گرفت. نتايج نشان داد، وجود شكاف باعث كاهش ابعاد چاله آبشستگي شده است. شكاف در تكيه‌گاه توانست تا 50 درصد ميزان حجم چاله آبشستگي را كاهش دهد. همچنين با افزايش ۷۵ درصدي سرعت نسبي، ميزان آبشستگي تا ۱۴۰ درصد عمق چاله را افزايش داد و با افزايش عمق شكاف، ميزان عمق چاله آبشستگي تا 85 درصد كاهش يافت.