تأثير آبياري با پساب فاضلاب تصفيه‌شده بر خواص شيميايي خاك تحت كشت گياهان پوششي (مطالعه موردي: شهر پرند)

كاهش منابع آب باتوجه‌به مسئله تغيير اقليم جهاني و رشد جمعيت يكي از بحراني‌ترين مسائل پيش روي طراحان و برنامه‌ريزان توسعه فضاهاي سبز در شهرها است. در برابر اين چالش‌ها، نياز فوري به بهبود كارايي مصرف آب و استفاده زنجيره‌اي از منابع آب با گزينه‌هاي مناسب وجود دارد. در اين راستا باتوجه‌به حجم قابل‌توجه پساب‌هاي شهري، استفاده مجدد از آن در آبياري فضاي سبز، از ديدگاه مديريت منابع آب از نظر زيست‌محيطي و اقتصادي اهميت دارد. به همين منظور در اين پژوهش تأثير پساب فاضلاب تصفيه‌خانه شهر پرند بر خصوصيات شيميايي خاك تحت كشت سه نوع گياه پوششي (فرانكينيا (FR)، فستوكا آبي (FE)، دايكوندرا (DI)) در بستري با خاك لومي شني بررسي مي‌شوند. اين مطالعه به‌صورت يك آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي با استفاده از اختلاط آب و پساب در 4 سطح با تيمارهاي آبياري صفر (شاهد)، 50، 75 و 100 درصد نسبت به آب شيرين و 3 تكرار مورد بررسي قرار گرفت و سپس خصوصيات شيميايي خاك مانند pH، EC، OC، Na، Cl، Ca، Mg مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج به‌دست‌آمده از پارامترهاي آناليز شيميايي خاك نشان داد كه مقدار pH در تمامي تيمارهاي داراي پساب نسبت به شاهد كاهش يافت كه اين مقدار كاهش در هيچ تيماري معني‌دار نشد. مقـادير EC و Cl در تمامي گياهان داراي افزايش بوده كه اين مقادير در تيمارهاي FR100 به ترتيب با افزايش حدود 195 و 561 درصدي نسبت به شاهد و در تيمار FE100 به ترتيب با افزايش حدود 54 و 162 درصدي در سطح احتمال 5 درصد معني‌دار شد. مقدار OC در تيمار FR100 با افزايش حدود 41 درصدي نسبت به تيمار شاهد معني‌دار شد؛ اما در ساير گياهان اين نسبت در هيچ تيماري معني‌دار نشد. بيشترين مقدار Mg در تيمار FR50 به مقدار 30/27 بوده كه داراي اثر معني‌دار نسبت به ساير تيمارها است. مقدار Na و Ca در تيمار FR100 به ترتيب با افزايش حدود 343 درصدي و 130 درصدي نسبت به تيمار شاهد معني‌دار شد، در‌حالي‌ كه در گياهان FE و DI اين نسبت در هيچ تيماري معني‌دار نشد.