كاربست آينده‌پژوهي در مطالعات انتخابات گذشته رياست جمهوري در ايران؛ (مطالعه موردي: انتخابات رياست جمهوري سال 1400)

در جهان آشوب‌زده كنوني، آنچه سبب شده تا توجه به آينده در كانون توجهات قرار گيرد، استفاده از فرصت‌هاي نهفته در آن، به‌منظور تاب آوري و جلوگيري از غافلگيري است. اين موضوع سبب شده است تا بسياري از افراد و سازمان ها، همواره در پي كشف آينده و اقدام پيش دستانه براي بهره مندي از منافع آن باشند. يكي از مهم‌ترين بسترهاي اين نگاه در ايران، انتخابات رياست جمهوري مي‌باشد كه در سال 1400، نقطه تمركز جريان‌هاي گوناگون براي كاهش يا افزايش ميزان مشاركت مردم در آن شده است. در اين مقاله ابتدا محيط پيراموني مشاركت در انتخابات 1400 دسته‌بندي و پيشران‌هاي هر دسته مورد تحليل قرارگرفته است. فراتحليل نظرات نخبگان براساس بررسي روندهاي موجود در جامعه و فضاي اجتماعي، نشان مي‌دهد كه عدم قطعيت‌هاي كليدي پوشش‌دهنده ساير عدم ‌قطعيت ها، دو عامل اميد و معيشت هستند؛ به اين معنا كه هركدام از پيشران ها مي تواند تأثير مثبت يا منفي بر اميد اجتماعي و هم‌چنين بر بهتر يا بدترشدن وضعيت معيشت جامعه داشته باشد. پس اين دو، به‌عنوان چارچوب سناريوها ايفاي نقش مي‌كنند. درنهايت چهار سناريوي مشاركت شورآفرين، مشاركت مردم براي تغيير شرايط، مشاركت سلبي و نه به صندوق (مشاركت حداقلي) به‌عنوان سناريوهاي ميزان مشاركت در انتخابات تعيين و بررسي ‌شده‌اند.