سناريوهاي مشاركت در دوازدهمين انتخابات مجلس شوراي اسلامي در ايران

نظام‌هاي انتخاباتي از لوازم بنيادين نظام‌هاي سياسي مردم‌سالار هستند. جمهوري اسلامي ايران به دليل ماهيت مردم‌سالار بودن خود از اين قاعده مستثني نيست در نظام جمهوري اسلامي نيز مشروعيت سياسي يكي از اركان شكل‌دهنده‌ي نظام است كه قوت و ضعف اين مسئله نيز ناشي از نقش‌آفريني مردم خواهد بود. يكي از تجلي‌گاه‌هاي مقبوليت مردمي نظام انتخابات است كه در طي آن هرچه ميزان مشاركت بالاتر باشد نشان‌دهنده‌ي مقبوليت بالاي آن نظام سياسي خواهد بود. از اين جهت مسئله اساسي پژوهش حاضر كسب آگاهي از آينده‌هاي محتمل پيش‌روي مشاركت در انتخابات آينده مجلس شوراي اسلامي بوده است. در انتخابات مجلس شوراي اسلامي نيز به دليل ويژگي‌ها خاص خود، مشاركت اهميت ويژه‌تري را خواهد داشت، از اين رهگذر اهميت مطالعه درباره انتخابات مجلس و ميزان مشاركت روشن مي‌شود. پژوهش حاضر با هدف شناسايي‌ آينده‌هاي محتمل پيش روي مشاركت در دوازدهمين انتخابات مجلس شوراي اسلامي در ايران بر اساس الگويي بومي و بهبوديافته از سناريونويسي كه از سوي «شبكه جهاني كسب‌وكار» معرفي شده است، طراحي و اجرا شد كه در نهايت با نظر خبرگان 3 عدم قطعيت كليدي «وجود و يا عدم وجود نشاط سياسي»؛ «گشايش و عدم گشايش اقتصادي» و «امنيتي شدن و عدم امنيتي شده فضاي انتخابات» 4 فضاي سناريوي با عناوين « ايستاده در غبار»؛ «مي‌خواهم زنده بمانم»؛ «به‌سوي افتخار» و «از نفس افتاده» را به وجود آورده است.