مقدمه اي بر آينده انديشي از منظر مسيحيت

در اين مقاله با هدف شناسايي نگاه مسيحيت به آينده، به واكاوي ريشه هاي تاريخي، الهيات و تفكرات مسيحيت پرداخته شد و با شناخت نسبت به تفكرات مسيحي با رويكرد آينده پژوهي، تلاش شد تا چارچوب آينده انديشيِ مسيحيت احصا و تبيين شود. پژوهش حاضر ماحصل بررسي مقالات و تحليل محتواي كيفي در خصوص نگاه به آينده و باور به آخرالزمان در آيين مسيحيت است. بر همين اساس تلاش گرديد با مدنظر قرار دادن عنصر «زمان» كه موضوعي كليدي در مطالعات آينده پژوهي است؛ و تطبيق آن با الهيات، عقايد، رخداد هاي تاريخي، مطابق نگاه ديتور مبني بر پايه هاي چهارگانه ساخت آينده، مدل مفهومي براي پاسخ به پرسش اصلي پژوهش استخراج گردد. بر اين اساس روند هاي: سكولاريسم، گسترش اسلام و موج مهاجران مسلمان در كشور هاي مسيحي، فمينيسم و تلاش براي ارائه چهره اي رحماني و اهل گفتگو و تعامل از مسيحيت احصا شد. تصاوير نيز بصورت تصاوير تاريخي و آرماني طبقه بندي شد؛ كه بر اين اساس تصاوير تاريخي شامل: گناه نخستين، تثليث، حضرت مريم(س)، تقابل پولس و پطرس، عصمت پاپ يا جامعه مسيحيت، آيين يهود به عنوان خاستگاه مسيحيت، مكاشفات، جنگ هاي صليبي و مواجهه با اسلام، جام مقدس، رفوماسيون و جنبش اصلاح طلبي مارتين لوتر، جنگ هاي مذهبي اروپا، تفتيش عقايد و دعوا با علم؛ و تصاوير آرماني شامل: بازگشت مسيح، دجال يا آنتي كرايست، حكومت صلح جهاني (يا هزاره)، سرزمين موعود، برپايي هيكل سليمان و آرماگدون استخراج شد.