بررسي تاثير آينده نگاري راهبردي در عملكرد زنجيره تامين با تاكيد بر نقش ميانجي انعطاف‌پذيري راهبردي مورد مطالعه: صنعت خودرو ايران

امروزه آينده نگاري راهبردي به‌عنوان يك ابزار مهم و حياتي در سازمان ها براي مقابله و مواجهه با شرايط عدم قطعيت در آينده و پايداري در محيط هاي پيچيده شناخته شده است. هدف اين تحقيق بررسي نقش آينده نگاري راهبردي در عملكرد زنجيره تأمين مي باشد. براي اين منظور از نقش تعديلگري انعطاف پذيري راهبردي به‌عنوان يك عامل تعديلگر استفاده شده است. جامعه آماري اين تحقيق تمام اعضاي زنجيره تأمين صنعت خودرو ايران مي‌باشند كه از دو مرحله نمونه گيري تصادفي ساده و نمونه گيري طبقه اي متناسب با حجم استفاده شده است. تعداد 136 پرسش‌نامه توزيع و در نهايت 125 پرسش‌نامه مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. براي آزمون 5 فرضيه اصلي از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري مبتني بر واريانس (فن حداقل مربعات جزئي) و تحليل مسير بهره گرفته شد. نتايج و تحليل خروجي‌ها نشان داد كه انعطاف پذيري راهبردي و خلق ارزش مشترك بر عملكرد زنجيره تأمين تأثير مثبت و معناداري دارند. از بين شاخص هاي آينده نگاري راهبردي نيز صرفاً سازماندهي رسمي بر انعطاف پذيري راهبردي تأثير منفي دارد و مابقي شاخص ها تأثير مثبت دارند. انعطاف پذيري راهبردي نيز بر خلق ارزش مشترك تأثير مثبت و معنادار دارد. نتايج اين پژوهش اعضاي زنجيره تأمين را به درك صحيحي از تأثيرگذاري آينده نگاري راهبردي بر عملكرد زنجيره تأمين به‌منظور بهبود تصميم گيري هاي آتي رهنمون مي كند.