اثربخشي درمان شناختي بر تعارض سبك برتر يادگيري ديداري و سبك پردازش اطلاعات مغزي در دانش‌آموزان مبتلا به نارساخواني شناختي

مقدمه: هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي درمان شناختي بر تعارض سبك برتر يادگيري ديداري و سبك پردازش اطلاعات مغزي در دانش‌آموزان نارساخواني شناختي است. روش: پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي و طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون - پيگيري وگروه كنترل بود. پس از اخذ كد اخلاق از بين دانش‌آموزان دختر و پسر در سه پايه اول، دوم و سوم ابتدائي شهر قم و مراجع كننده به مراكز اختلالات دولتي و غير دولتي در سال تحصيلي 98-97، از راه نمونه‌گيري هدفمند، 102نفر كه ملاك ورود به پژوهش را دارا بودند، انتخاب و به شكل تصادفي در دو گروه آزمايش(51نفر)وگروه كنترل (51نفر) جايگزين شدند. جلسات درماني در16 جلسه 45 دقيقه‌اي و (هفته‌اي دو جلسه) با استفاده از مدل ايشينر و سبك يادگيري واك در گروه آزمايش اجرا گرديد. به منظور جمع‌آوري داده‌ها از مقياس هوش وكسلر كودكان ويرايش چهارم، چك ليست ارزيابي برتر طرفي مغزي، پرسش‍نامه سبك‌هاي يادگيري واك، پرسشنامه ارزيابي برتري دست چاپمن و ادينبرگ، جدول رشدعصبي مغزي دلاكاتو و تحليل محتواي كتاب فارسي دوره‌ي اول ابتدايي با شاخص ديداري (مبناي محتواي كتاب‌هاي درسي براساس سه سبك ديداري، شنيداري و حركتي است) استفاده شد. داده‌ها با استفاده ازنرم‌افزار spss 23 و روش آماري تحليل كواريانس و GEE (برآورد معادلات تعميم يافته) و tزوجي تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها نشان داد بين نمرات پس آزمون دو گروه تفاوت معناداري وجود دارد (0.05 p) پيگيري دو ماهه نتايج نشان‌دهنده ثبات نتايج بود. نتيجه‌گيري: درمان‌شناختي يك روش مداخله اثر بخش بر تعارض سبك برتر يادگيري ديداري و سبك پردازش اطلاعات مغزي در نارسا خواني شناختي است.