ثأثير تمرين عصبي رواني دلاكاتو بر تبحرحركتي دانش‌آموزان فلج مغزي اسپاستيك

هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسي تاثير تمرينات عصبي رواني دلاكاتو بر هماهنگي دانش‌آموزان فلج مغزي اسپاستيك بود. روش پژوهش، نيمه تجربي با طرح پيش و پس آزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه مورد مطالعه دانش آموزان مدرسه گل‌ها ويژه فلج مغزي بودند. روش: شركت‌كنندگان در اين پژوهش، 16 نفر دانش‌آموز فلج مغزي اسپاستيك رده سني 7 تا 10 سال بودند كه بعد از پيش‌آزمون به‌طور تصادفي در دو گروه تجربي و كنترل قرار گرفتند. گروه تجربي به مدت 6 هفته تمرينات دلاكاتو را انجام دادند. روش اعمال متغير مستقل در گروه تجربي شامل 4 مرحله خزيدن، چهار دست و پا رفتن، چرخش سر، پرتاب و دست‌كاري توپ بود. پروتكل تمريني براي گروه تجربي در هر جلسه به صورت انفرادي در نظر گرفته شد در پايان 6 هفته از هردو گروه پس آزمون گرفته شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل كوورايانس ارزيابي شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه در متغير هماهنگي چشم دست (0.0001=p ،84.47=f)، پرتاب كردن (0.001=p ،17.92=f) و دريافت كردن (0.0001=p ،63.33=f) بين دو گروه تجربي و كنترل تفاوت معنادار وجود دارد كه با توجه به تفاوت ميانگين‌ها، عملكرد گروه تجربي بهتر از گروه كنترل است. بحث: بطوركلي مي‌توان بيان كرد كه يك دوره مداخله 6 هفته‌اي تمرينات عصبي رواني دلاكاتو بر تبحر حركتي دانش‌آموزان فلج مغزي اسپاستيك اثربخش است.