مطالعه رشد، تكوين و بقا لاروهاي قورباغه مردابي بدرياگا (Pelophylax bedriagae) در حضور ماهي مهاجم گامبوزيا، نوسانات سطح آب و تغييرات تراكمي

دوزيستان به عنوان شاخصي از سلامت محيط زيست محسوب مي‌شوند و جمعيت آن‌ها در سراسر جهان با نرخ قابل توجهي در حال كاهش است. ازجمله عوامل كاهش دوزيستان تغييرات آب و هوا، آلاينده‌هاي شيميايي، افزايش اشعه ماورابنفش، تغييرات زيستگاه، گونه‌هاي مهاجم و عوامل بيماري‌زا مي‌باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثرات مستقل و تعاملي عوامل تراكم، نوسانات سطح آب و شكارگر مهاجم (Gambusia holbrooki) بر نرخ رشد، دگرديسي و بقا قورباغه مردابي بدرياگا (Pelophylax bedriagae)است. در اين پژوهش، تخم ها از چشمه برناج در استان كرمانشاه جمع آوري شد و يك آزمايش 2×3× 2 عاملي شامل: دو سطح از تراكم (تراكم كم (5 :n) و تراكم زياد (25 :n))، سه سطح از سطح آب (سطح آب كم (cc400)، سطح آب زياد (cc1400) و سطح آب كاهشي (هر هفته كسرcc100)) و دو سطح از شكارگر (حضور غيرمستقيم و يا عدم حضور شكارگر) در 36 ظرف به مدت 201 روز طراحي گرديد. براساس تحليل هاي آماري، عامل تراكم به صورت مستقل اثر معناداري بر طول پوزه تا مخرج، بقا، سن و درصد دگرديسي داشت. حضور شكارگر بر تمامي متغيرهاي مورد بررسي تاثير معناداري نشان داد. تاثير سطح آب براي همه متغيرها بي معنا ثبت شد. اثر تعاملي اين سه عامل بر طول پوزه تا مخرج، اندازه دگرديسي، سن دگرديسي، درصد دگرديسي و درصد بقا بي‌معنا ثبت شد. نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهد، احتمالا قورباغه مردابي بدرياگا بعنوان يك گونه مقاوم مي تواند در برابر تغييرات محيطي سازش پيدا كند.