پراكنش گونه‌هاي دو جنس Aporrectodea و Dendrobaena (Clitellata: Megadrili)در ايران

كرم‌ هاي خاكي يكي از بزرگترين ذخاير زيستي در اكوسيستم ‌هاي خشكي محسوب مي‌شوند و نقش‌هاي مهمي در اكوسيستم‌ها ايفا مي‌كنند. با وجود اهميت زيستي، اقتصادي و بوم‌شناسي، اطلاعات كاملي در مورد پراكنش آنها در ايران در دسترس نيست. در اين پژوهش پراكنش دو جنس غالب Aporrectodea و Dendrobaena در ايران در زيستگاه‌هاي مختلف بررسي شد. تاكنون از جنس Dendrobaena، هفت گونه D. byblica (Rosa, 1893)، D. hortensis (Michaelsen, 1890)، D. octaedra (Savigny, 1826)، D. orientalis Cernosvitov, 1940، D. pentheri Rosa, 1905، D. semitica (Rosa, 1893) و D. veneta (Rosa, 1886) و از جنس Aporrectodea، پنج گونه A. caliginosa (Savigny, 1826)، A. trapezoides (Dugès, 1828)، A. rosea (Savigny, 1826)، A. jassyensis (Michaelsen, 1891) و A. longa (Ude, 1885) از ايران گزارش شده است. ارتباط بين زيستگاه و غناي گونه‌هاي مختلف اين دو جنس نشان مي‌دهد بهترين زيستگاه براي پراكنش اعضاي اين دو جنس زيستگاه‌هاي جنگلي مي‌باشد. جنگل نسبت به ساير زيستگاه‌ها از تنوع گونه‌اي بيشتري برخوردار است. ميزان بالاتر مواد آلي و رطوبت موجود در زيستگاههاي جنگلي نسبت به ساير زيستگاهها از جمله عواملي هستند كه مي‌توانند بر غناي گونه‌اي بالا در زيستگاه‌هاي جنگلي تأثير بگذارند.