طراحي الگوي پيدايش مديران تصادفي در سازمان‌ها

هدف پژوهش حاضر طراحي الگوي پيدايش مديران تصادفي در سازمان‌ها بود. اين مطالعه از نظر هدف توسعه‌اي و ماهيتاً اكتشافي است كه به روش كيفي و با رويكرد نظريه داده‌ بنياد انجام شده است. جامعه آماري پژوهش سازمان ‌هاي دولتي شهر اصفهان بوده كه 14 نفر از مديران اين سازمان ‌ها به روش هدفمند و رعايت قاعده اشباع نظري به‌عنوان اعضاي نمونه انتخاب و داده هاي موردنياز در پژوهش نيز با استفاده از مصاحبه‌ هاي نيمه ساختاريافته گردآوري شده است. پس از تحليل مصاحبه ‌ها، 82 مفهوم مورد شناسايي قرار گرفته كه در قالب 6 مقوله عوامل علي، پديده محوري، عوامل زمينه‌ اي، عوامل مداخله‌ گر، راهبردها و پيامدها دسته ‌بندي شده است. نتايج حاكي است پيدايش مديران تصادفي تحت تأثير عوامل علي مانند عدم وجود شاخص ‌هاي شفاف و مشخص عملكردي در ارتقا و انتصاب، جايگزيني روابط به‌جاي ضوابط، حاكميت تفكر اليگارشي در سازمان، ضعف يا فقدان نظام جانشين ‌پروري در سازمان، ضعف سيستم ارزيابي عملكرد و مانند آن بوده و عوامل زمينه‌ اي فردي و سازماني و نيز عوامل مداخله ‌گر نيز پيدايش اين پديده در سازمان ‌ها را تحت تأثير قرار مي ‌دهند. راهبردهاي پيشگيري از پيدايش مديران تصادفي نيز در سه سطح فردي، گروهي و سازماني مورد شناسايي قرار گرفته است. نتايج همچنين حاكي است پيدايش مديران تصادفي پيامدهاي منفي متنوعي در سطوح فردي، گروهي، سازماني و فراسازماني به دنبال خواهد داشت. يافته ‌هاي پژوهش حاضر مي‌ تواند بينش مناسبي در ارتباط با چگونگي پيدايش پديده مديران تصادفي ايجاد كرده و زمينه جلوگيري از آن را براي برنامه‌ريزان و سياست ‌گذاران نظام اداري فراهم آورد.