سايۀ سنگين كهن‎الگوي سايه بر سر شعر پست‎مدرن

كهن‎الگوي سايه يكي از عوامل ايجاد احساسات ناخوشايند در افراد است. اين كهن‎الگو به صورت يك الگوي غالب در شعر پست مدرن مشاهده مي‌شود، پژوهش حاضر اين ويژگي را كه سبب ايجاد فضاسازي تاريك و ابراز احساسات ناخوشايند در كنار مطرح كردن ناهنجاري‎هاي اجتماعي و سياسي از طرف شاعران در شعر معاصر شده است، به عنوان شاخصة سبكي در شعر پست‎مدرن مطرح كرد و براي اثبات اين ادعا، ده مجموعه از آثار هفت شاعر پست مدرن را با روش توصيفي تحليلي مورد راستي‌آزمايي قرار داد. نتيجۀ اين پژوهش نشان داد سايۀ سنگين كهن الگوي سايه به‌صورت ناخودآگاه چنان بر ذهن و روح اين شاعران گسترده شده كه وجوه مثبت ديگر كهن‎الگوها را كمرنگ كرده است‌ و در نتيجه باعث بازتاب ترس‎ها، ناكامي‎ها، سرخوردگي‎ها و نمودهاي بيروني چون قتل، خيانت، تجاوز، اعتراض و... در آثار اينگونه شاعران شده است و توانسته شعر را به سمت فضاسازي‎هاي تاريك، پرتنش، داراي تصاوير شوكه‎كننده و سرشار از احساسات پوچ‎گرايانه، همراه با مرگ‎انديشي‎اي ممتد سوق دهد.