تحليل انتقادي مبناي وحي‌شناختي ديدگاه حيرت‌آفريني زبان قرآن

از بنيادي‌ترين ملاكات جدي در اعتبارسنجي يك ديدگاه، مطالعۀ انتقادي نمودهاي معرفتي بيروني و بازكاوي مباني و زيرساخت‌هاي بنيادين فكري آن است. مبناي وحي‌شناختي، يكي از مباني مهم و سزامند كاوش در حوزۀ حيرت‌آفرين‌انگاري زبان قرآن است. اين نوشتار مي‌كوشد با كاربست ملاحضات دقيق عقلي، مبناي يادشده را تحليل انتقادي كند و بدين طريق، سستي ديدگاه حيرت‌آفريني زبان قرآن را به اثبات برساند. روش پژوهش اين مقاله اسنادي و تحليلي است و يافته‌هاي تحقيق حاكي از اين است كه مبناي وحي‌شناختي ديدگاه حيرت‌آفريني زبان قرآن دچار چالش‌هاي جدي بسياري است؛ براي نمونه، نخست، از حيث تبارشناسي، هم‌آوا با نگرش شلاير ماخر است. دوم ديگر، از لحاظ هويت، وحي و تجربۀ ديني دو حقيقت متمايزند. سوم ديگر، از نظر تأثيرپذيري از فرهنگ زمانه، مدعايي مطرود است. چهارم ديگر، از جهت تغييرناپذيري مفاهيم، امري غيرتاريخمند و جاودان است. بدين‌سان، ديدگاه حيرت‌آفريني زبان قرآن مبتني بر مبنايي مخدوش و مردود پديد آمده است.