چالش‌هاي آموزش مجازي در ايام كرونا براساس تجارب زيسته معلمان

اپيدمي كرونا در ابتدا مسأله‌اي بهداشتي تلقي مي‌شد.  اما به ‌يكباره تمامي عرصه‌هاي مختلف جهان را دربر گرفت. در اين ميان يكي از عرصه‌هايي كه به ميزان زيادي دستخوش ‌تحول گرديد، تعليم و تربيت بود. پژوهش حاضر به دنبال شناسايي و دسته‌بندي ابعاد چالش‌هاي تعليم و تربيت در دوران كرونا در مقطع ابتدايي است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ گردآوري داده‌ها توصيفي و از ديدگاه ماهيت داده‌ها كيفي از نوع پديدارشناسي است كه با استفاده از راهبرد اكتشافي انجام شده است. جامعه‌ي آماري معلمين، والدين و دانش‌آموزان شهرستان صالح‌آباد و روستاهاي آن بودند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري غيرتصادفي هدفمند و با لحاظ قاعده‌ي اشباع و حداكثر تنوع 30 تن از آنها (10 معلم، 10 والد و 10 دانش‌آموز) براي مصاحبه انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از مصاحبه‌ي نيمه‌سازمان‌يافته استفاده شد. براي اعتباريابي داده‌هاي كيفي از روش بازبيني مشاركت‌كنندگان استفاده گرديد. اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار maxqda نسخه‌‌ي2020 و با روش تحليل مضمون كدگذاري و با تحليل مضامين مشكلات آموزش مجازي در حوزه‌هاي جسماني ، روحي و رواني ، آموزشي و زيرساختي شناسايي شد. تحليل‌ها نشان داد كه با توجه به عدم وجود بستر مناسب به‌ويژه در مناطق محروم كشور و شرايط جسماني و روانشناختي دانش‌آموزان در مقطع ابتدايي، اجراي آموزش مجازي در بستر شبكه‌ي شاد و صدا‌وسيما مشكلاتي از قبيل افت ‌تحصيلي، كم‌خوابي، بي‌انگيزگي، خستگي زياد، جو خشك و كسل‌كننده‌ي آموزشي، ترك تحصيل، رعايت نشدن بودجه‌بندي دروس، ارزشيابي ناكارآمد، عدم آموزش كامل دروس، عدم امكان شناخت دانش‌آموزان، اضطراب و استرس، پرخاشگري، وابستگي به فضاي مجازي و كم‌تحركي را براي معلمان، دانش‌آموزان و والدين آنها ايجاد كرد كه با اصلاح شيوه‌ي آموزش مجازي مي‌توان به تقليل اين مشكلات و افزايش بهره‌مندي از اين نوع آموزش  كمك كرد.