شناسايي و رتبه‌بندي عوامل مؤثر بر نوآوري در حسابداري

هدف اصلي اين پژوهش، شناسايي و رتبه‌بندي عوامل مؤثر بر نوآوري در حسابداري است. در اين پژوهش، ابتدا متخصصان حوزه حسابداري و مالي با روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي انتخاب شده و سپس داده‌هاي كيفي با استفاده از پرسشنامه باز و مصاحبه‌هاي تلفني جمع آوري شده اند. با تحليل داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از روش پديدار شناسي، 11 عامل مؤثر بر نوآوري در حسابداري شناسايي و سپس، با نظرسنجي از 17 نفر از اعضاي هيئت علمي حسابداري دانشگاه‌هاي دولتي ايران كه ويژگي‌هاي موضوع جامعه آماري را دارا بودند و با استفاده از روش بهترين بدترين بيزي، عوامل شناسايي شده رتبه‌بندي شده‌اند. همچنين،گردآوري و تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش، در دوره زماني پنج ماهه از ارديبهشت تا شهريور 1401 انجام شده است. براساس نتايج پژوهش، 3 عامل برتر مؤثر بر نوآوري در حسابداري به ترتيب اهميت، شامل پيشرفت‌هاي فناوري اطلاعات، تغييرات محيط كسب‌وكار و سطح دانش مالي و مهارت‌هاي تحليلي حسابداران هستند. به منظور بهبود زمينه‌هاي نوآوري در حسابداري، نتايج اين پژوهش حاكي از ‌آن است كه حسابداران بايد از معلومات كلي در زمينه كسب‌وكار و پيشرفت‌هاي فناوري اطلاعات برخوردار باشند. آن‌ها همچنين به عنوان سرمايه انساني فرآيند نوآوري در حسابداري، بايد به طور مستمر، سطح دانش مالي و مهارت‌هاي تحليلي خود را از طريق كانال‌هاي مختلف آموزش دانشگاهي، دوره‌هاي آموزشي ديگر يا به صورت خودآموز ارتقا دهند.