غضروف و ترميم غضروف در سگ ها و گربه ها

بافت غضروف به عنوان بافت ضربه گير و تسهيل كننده حركت استخوان و مفاصل بدن نقش دارد؛ به همين دليل آسيب بافت غضروفي ميتواند عملكرد طبيعي و مناسب اندام را تحت تاثير قرار دهد. غضروف بر اساس نوع رشته‌هاي موجود در بافت‌زمينه‌اي و همينطور درصد تركيب آنها، به انواع مختلفي تقسيم مي‌شود كه هركدام ويژگي‌هاي عملكردي متفاوتي دارند. غضروف ‌شفاف معمول‌ترين و فراوان‌ترين نوع غضروف است كه سرشار از كلاژن نوع ΙΙ و پروتئوگليكان مي‌باشد. غضروف ‌الاستيك كه به آن غضروف ‌زرد نيز گفته مي‌شود، از انعطاف‌پذيري و اتساع‌پذيري بيشتري برخوردار است. در ساختار ماتريكس اين غضروف، علاوه بر رشته‌هاي كلاژن نوع ΙΙ، مقدار زيادي رشته‌هاي الاستيك نيز حضور دارند. در واقع حضور همين رشته‌هاي الاستيك، عامل توانايي اين نوع غضروف در تغيير شكل و بازگشت به حالت اوليه مي‌باشد. غضروف ‌فيبري كه غضروف‌ سفيد نيز مي‌نامند، سخت‌ترين نوع غضروف مي‌باشد. ويژگي بارز اين نوع غضروف، تحمل وزن بالا مي‌باشد. غضروف ‌فيبري حاوي رشته‌هاي كلاژن ريزي است كه در بين لايه‌هاي ماتريكس پراكنده شده‌اند، اما بين دسته‌هاي كلاژن فاصله وجود دارد. قدرت ترميمي بافت غضروفي بسيار محدود بوده و ترميم اين بافت پس از آسيب، همواره با چالش ها و مشكلاتي همراه مي باشد. آسيب غضروف مفصلي به عنوان يكي از مهمترين چالش هاي جراحان ارتوپد مطرح مي باشد و همچنان تلاش براي يافتن راه مناسب براي ترميم حداكثري اين بافت، ادامه دارد. امروزه روش هاي مختلفي براي درمان آسيب غضروف مفصلي بكار گرفته مي شود اما در هيچكدام از روش ها ترميم كامل و بازگشت تماميت بافتي غضروف مفصلي حاصل نميگردد. روش هاي جراحي به دو دسته، ترميمي و بازسازي تقسيم مي شوند. در روش هاي ترميمي، بدن تحريك مي شود تا در ناحيه ضايعه، بافت ترميمي جايگزين بسازد. اما در روش هاي بازسازي، با كمك گرفتن از پيوندهاي مختلف، محل ضايعه با بافت غضروفي بازسازي مي شود. هدف از اين مقاله، مروري بر ساختار غضروف و روش هاي ترميم غضروف مفصلي مي باشد.