شيوع اعتياد به اينترنت در دانشجويان رشته پزشكي و ارتباط آن با اختلالات روانپزشكي طي سال 1400

زمينه و هدف: در دوران پسا كرونا، پيام‌ها و تماس‌هاي ويديويي با عزيزان، خانواده و دوستان، آنها را به هم نزديك كرده و انزواي اجتماعي را قابل تحمل‌تر نموده است. هرچند به‌كارگيري و استفاده از اين ابزارها داراي عناصر مثبت بسياري است؛ اما موارد منفي نيز وجود دارند. اين مطالعه به منظور تعيين شيوع اعتياد به اينترنت در دانشجويان رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گلستان و ارتباط آن با اختلالات روانپزشكي انجام شد.روش بررسي: اين مطالعه توصيفي تحليلي روي 189 (73 مذكر و 116 مؤنث) دانشجوي رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گلستان با ميانگين سني 23.35±3.03 سال طي سال 1400 انجام شد. نمونه‌گيري از نوع در دسترس بود و تمامي دانشجويان به عنوان جامعه آماري در نظر گرفته شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه اعتياد به اينترنت يانگ و فرم كوتاه شده پرسشنامه شخصيتي مينه‌سوتا (MMPI-2) بود كه توسط دانشجويان تكميل گرديد.يافته‌ها: 50 نفر از دانشجويان رشته پزشكي (26.45%) در معرض اعتياد به اينترنت و 3 نفر (1.58%) داراي اعتياد به اينترنت بودند. كمتر از 4 درصد دانشجويان اختلالات روانپزشكي شديد و 9.5% تا 19.6% دانشجويان اختلالات روانپزشكي مختلف را در حد متوسطي دارا بودند. به‌غير از حيطه علايم هيپوكندريا، در ساير حيطه‌هاي اختلالات روانپزشكي شامل افسردگي (r=0.285, P 0.001)، هيستري (r=0.170, P 0.019)، سايكوپاتي (r=0.338, P 0.001)، پارانويا (r=0.384, P 0.001)، مانيا (r=0.336, P 0.001)، سايكواستني (r=0.432, P 0.001) و اسكيزوفرني (r=0.415, P 0.001)، بين اعتياد به اينترنت و افزايش اختلالات روانپزشكي همبستگي مثبت و معني‌داري وجود داشت و با افزايش اعتياد به اينترنت شدت اختلالات روانپزشكي افزايش يافت.نتيجه‌گيري: اعتياد به اينترنت در ميان دانشجويان رشته پزشكي در سطح پاييني قرار داشته و با افزايش اعتياد به اينترنت، شدت اختلالات روانپزشكي افزايش يافته است.