جلوه‌هاي خاصِ زبانِ گفتاري در بحرالأنساب (كتابي در ذكرِ خاندانِ احمدِ جامِ ژنده‌پيل)

بحر الأنساب كتابي است به زبان فارسي در ذكرِ خاندانِ احمدِ جامِ ژنده‌پيل كه آن را محمّد حكيم جامي در سال 1034 هجري تأليف كرده است. اين كتاب در شناساندنِ افرادِ خاندانِ شيخ احمدِ جام در نيمۀ دوم قرن دهم و نيمۀ اول قرن يازدهم و آگاهي از مقامات و مناصبِ آن‌ها منبعِ اصيل و دستِ اوّل محسوب مي شود و همچنين شناسانندۀ بسياري از نسبت‌ها و اساميِ مردان و زنان رايج در آن عهد و نيز نام‌هاي جغرافيايي مربوط به حوزۀ جام است. نثرِ بحر الأنساب در بسياري مواضع نزديك به زبانِ گفتار است و به لحنِ محاوره يا عاميانه نوشته شده است. درواقع، مؤلّفِ آن از فرهنگِ عوام تأثير پذيرفته بود و سبك، پسند و گرايشِ عموميِ جامعه را در استفاده از زبانِ گفتار در نوشتار قبول كرده بود. در پژوهش حاضر، جلوه‌هايِ خاصِ زبانِ گفتاري در بحر الأنساب در سه سطحِ آوايي، لغوي و نحوي بررسي شده است تا از طريق آن، نمونه‌اي از زبانِ گفتاريِ خراسانِ عصرِ صفوي به دست داده شود.