پيامدهاي سياست هاي دولت در توسعه روستايي طي برنامه چهارم و پنجم توسعه اقتصادي و اجتماعي (مطالعه موردي : روستاهاي شهرستان آستارا)

مقدمه:  روستا واحدي طبيعي، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و حقوقي مي‌باشد. محدوديت جمعيت و امكانات اقتصادي،  اجتماعي و ... روستا از گذشته دور، مديريت روستا را به صورت يكپارچه مطرح كرده است. جهت نيل به توسعه اقتصادي بايد سرمايه‌گذاري‌هاي لازم در هر سه بخش كشاورزي، صنعت و خدمات صورت پذيرد تا در روستا، روند توسعه  اقتصادي كه يكي از اركان‌هاي توسعه است، تحقق يابد.هدف:  مقاله حاضر با هدف بررسي سياست‌هاي دولت در توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي مناطق روستايي در شهرستان آستارا طي برنامه چهارم و پنجم به انجام رسيده است.روش شناسي:  روش تحقيق توصيفي– تحليلي بوده و جامعه آماري كليه مناطق روستايي شهرستان آستارا را شامل مي‌شود كه بر طبق آمار سال ۱۳۹۵، جمعيت شهرستان آستارا ۹۱۲۵۷ نفر است. براساس فرمول كوكران تعداد 380 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. تحليل داده‌ها با استفده از نرم‌افزار SPSS و ترسيم نقشه با استفاده از نرم‌افزار  GISانجام گرفت.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  اين مطالعه در مناطق روستايي شهرستان آستارا به انجام رسيده است.يافته ها و بحث:  نتايج نشان داد مي‌دهد كه اغلب شاخص‌ها طي اين دو دوره شاهد رشد قابل قبولي بوده‌اند. تغييرات اشتغال طي اين دو دوره روند صعودي هرچند با شيب كند ولي قابل قبولي را داشته است. با توجه به مشكلات بيكاري در سطح استان، اين تغييرات تقريباً پايدار طي برنامه‌هاي چهارم و پنجم ثبات نسبي در اين زمينه را نشان مي‌دهد. مراكز صنعتي تحت حمايت سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري با رشد 26.56 درصدي طي برنامه چهارم و رشد 155.7 درصدي در طي برنامه پنجم توسعه روبه رو بوده است.نتيجه گيري: به دنبال روند مثبت تغييرات طي اين دو برنامه، ميزان اشتغال در اين واحدها نيز افزايش قابل ملاحظه‌اي داشته است كه يكي از دلايل آن، ثبات نرخ اشتغال در صنايع كوچك محلي هستند.