تحليل مولفه هاي اثر گذار اقتصادي – اجتماعي بر كيفيت زندگي سكونتگاههاي روستايي شهرستان لاهيجان

مقدمه:  كيفيت زندگي به عنوان مفهومي براي نشان دادن ميزان رضايت فرد از زندگي و معياري براي تعيين رضايت و عدم رضايت افراد و گروه ها از ابعاد مختلف زندگي است. كيفيت زندگي مردم در سكونتگاه هاي روستايي به عوامل از جمله اشتغال، درآمد مناسب، دسترسي به خدماتي مانند آموزش و بهداشت، سلامت، محيط طبيعي وابسته است.هدف:  هدف پژوهش تعيين مولفه هاي اثر گذاري اقتصادي و اجتماعي بر كيفيت زندگي سكونتگاه هاي روستايي شهرستان لاهيجان مي باشد.روش شناسي:  تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي  و بر مبناي روش انجام كار توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري  شامل 12 روستاي شهرستان لاهيجان در سه طبقه‌ي  كوچك،  متوسط و بزرگ مي‌باشد. حجم نمونه‌ها با استفاده از جدول استاندارد مورگان 385 نفر و شيوه‌ي جمع‌آوري تحقيق به صورت اسنادي و پيمايشي صورت گرفته است. شاخص‌ها و گويه‌هاي مورد بررسي با توجه به سوال هاي، اهداف تحقيق و مطالعات مشابهي كه مشاهده شده در بعد اقتصادي انتخاب شده‌اند. تجزيه و تحليل داده‌هاي رو به دست آمده از پرسش نامه با استفاده از روش هاي آماري توصيفي و استنباطي آزمون ضريب همبستگي و آزمون فريدمن صورت گرفته و  به وسيله نرم‌افزار SPSS مورد پردازش قرار گرفته است.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  قلمرو جغرافيايي پژوهش حاضر سكونتگاه هاي روستايي شهرستان لاهيجان واقع در شرق استان گيلان مي باشد. يافته ها و بحث:  از مجموع 6 مولفه اثرگذار اقتصادي بر كيفيت زندگي روستاهاي مورد مطالعه 4 مولفه مرتبط با كيفيت درآمد و اشتغال  به دليل ضعف بنيان هاي اقتصادي روستاها پايين تر از ميانگين وزني 3 و مولفه هاي برخورداري از سلامت جسمي خوب و استفاده از وسايل ميكانيزاسيون در فعاليت هاي كشاورزي بالاتر  از حد متوسط بوده است. مولفه هاي اجتماعي موثر بر كيفيت زندگي روستاييان با 12 گويه ارزيابي كه به جز  گويه هاي وجود مراكز خدمات درماني‌ و بهداشتي‌ و وجود مراكز فرهنگي و هنري مناسب كه ميانگين وزني آنها كمتر از 3 بوده ساير مولفه ها از سوي روستاييان مناسب تعيين شده است.    نتيجه گيري: بين مولفه هاي اقتصادي شامل كيفيت اشتغال و درآمد و كيفيت زندگي با سطح اطمينان 99 درصد و خطاي 1 درصد به ميزان 0.599 رابطه وجود دارد و اين بدان معناست كه با افزايش و بهبود مولفه هاي اقتصادي نظير اشتغال و درآمد، كيفيت زندگي در سكونتگاه هاي روستايي بالاتر رفته و وضعيت مناسبتري به خود مي گيرد. همچنين نتايج آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن تعيين ارتباط بين اثرگذاري مولفه هاي اجتماعي و كيفيت زندگي در روستاهاي محدوده مورد مطالعه با سطح اطمينان 99 درصد و خطاي 1 درصد در بعد كيفيت آموزش 0.516، بعد كيفيت و سلامت 0.507 و در بعد كيفيت اوقات فراغت 0.649 ارتباط مثبت و معناداري وجود دارد.