اثربخشي مصاحبه انگيزشي بر اهمال‌كاري تحصيلي دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهرستان بوكان

مقدمه: اهمال‌كاري تحصيلي يكي از متغيرهاي شايع در دانش‌آموزان است كه لزوم توجه به آن و بررسي متغيرهاي تاثيرگذار بر آن، از جمله انگيزش اهميت بسياري دارد. بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير مصاحبه انگيزشي بر اهمال‌كاري‏ تحصيلي دانش‏آموزان مقطع متوسطه‏ انجام گرفت. روش: روش پژوهش، طرح آزمايشي از نوع پيش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه‌آماري شامل كليه دانش‌آموزان متوسطه اول و دوم شهر بوكان در سال تحصيلي1398-1397 مي‌باشد كه چهل نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي مرحله‌اي انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايشي و گواه در هر گروه بيست نفر جايگزين شدند. بسته آموزش مصاحبه انگيزشي بر اساس الگوي فيلدز2006 در مدت پنج جلسه به گروه آزمايش آموزش داده شد در حالي‌كه گروه گواه در اين مدت، برنامه عادي خود را دنبال مي‌كرد. ابزار مورد استفاده در پژوهش، پرسشنامه اهمال‌كاري تحصيلي لي1986 بود. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش از آزمون‌ تحليل كوواريانس يك‌متغيره استفاده گرديد. نتايج: نتايج به‌دست آمده با استفاده از روش تجزيه و تحليل كوواريانس يك‌متغيره نشان داد كه اهمال‌كاري تحصيلي گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل كاهش يافته است. بحث و نتيجه‌گيري: بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه مصاحبه انگيزشي توانسته است به‏عنوان مداخله‏اي موثر، ضمن كاهش اهمال‏كاري تحصيلي دانش‌آموزان، وضعيت انگيزشي آنان را نيز بهبود ‌بخشد.