تجربه زيسته افراد داراي معلوليت اكتسابي (يك مطالعه پديدارشناختي)

مقدمه: معلوليت اكتسابي پديده‌اي خاص و تجربه متفاوت انساني و اجتماعي است. اين پديده كه براثر سوانح ايجاد مي‌شود، فردي مستقل كه توانايي كارهاي خود را دارد با چالش‌هاي جدي مواجه مي‌كند و تجربه‌اي متفاوت و عميق پيش روي شخص و اطرافيان او مي‌گذارد. هدف پژوهش حاضر، واكاوي تجربه زيسته و معناي اين‌گونه از معلوليت نزد افرادي است كه آن را تجربه كرده‌اند.  روش: اين پژوهش با روش پديدارشناسي به‌عنوان يكي از روش‌هاي كيفي انجام شده است. داده‌ها از طريق مصاحبه با هشت نفر از افرادي كه دچار معلوليت اكتسابي شده‌اند جمع‌آوري شد. نمونه‌گيري به شيوه هدفمند و از نوع گلوله برفي است و جمع‌آوري داده تا زمان اشباع ادامه يافت. نتايج: داده‌هاي به‌دست آمده از مصاحبه با روش تحليل مضمون تحليل شد و پس از كدگذاري متن مصاحبه‌ها و تلفيق آن‌ها، در قالب هفت مضمون اصلي ساخته شد كه عبارتنداز: زيستن در رنج، ناباوري به محدوديت، بازگشت به دوره كودكي، اميدواري پرنوسان، همسر/مادر حمايتگر، تقديرگرايي و برساخت اجتماعي معلوليت. بحث و نتيجه‌گيري: افراد داراي معلوليت اكتسابي تجارب خاصي را در زندگي خود دارند كه عمدتا ناخوشايند و تحمل و زندگي با آن دردناك است. مقايسه شرايط فعلي و قبلي رنج زيسته را براي آن‌ها دوچندان مي‌كند. با وجود اين اميد به بهبود شرايط زندگي حفظ كرده و تلاش مي‌كنند سازگار شوند.