ساخت مدل چالش‌هاي پيش‌روي مردان سالمند داراي آسيب بينايي: پژوهشي كيفي بر اساس نظريه داده‌بنياد

مقدمه: افراد با آسيب بينايي با چالش‌هاي خاصي روبرو هستند كه بدون شك مي‌تواند تاثير عمده‌اي بر كيفيت زندگي آن‌ها داشته باشد و عملكرد آن‌ها در حوزه‌هايي مانند آموزش، زندگي مستقل، زندگي اجتماعي و وضعيت سلامت محدود كند. اين مطالعه با هدف عرضه مدل چالش‌هاي مردان سالمند داراي آسيب بينايي بر اساس نظريه داده‌بنياد انجام گرفت.  روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات كيفي بود. جامعه‌آماري و نمونه‌هاي اين پژوهش را مردان سالمند با آسيب بينايي شهر شيراز تشكيل دادند كه به روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي تا رسيدن به اشباع نظري انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها مصاحبه نيمه‌ساختاريافته بود. داده‌هاي حاصل از مصاحبه با روش استراوس و كوربين1998 تحليل گرديد. كار كدگذاري داده‌ها در سه مرحله كدگذاري باز يا اوليه، كدگذاري محوري و گزينشي انجام شد. نتايج: با تحليل داده‌هاي حاصل از مصاحبه‌‌ تجربه‌ زيسته‌ مردان سالمند با آسيب بينايي، پنج مقوله‌ مركزي مشتمل بر احساس آسيب‌پذيري، محيط‌هاي چالش برانگيز، احساس تنهايي، نگاه محيط خُرد و نگاه محيط گسترده شناسايي شدند. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به‌دست آمده، برطرف كردن چالش‌هاي مردان سالمند داراي آسيب بينايي باعث بهبود بهزيستي روان‌شناختي آن‌ها مي‌شود در جهت بهبود كيفيت زندگي اين افراد از اهميت برخوردار است. از سوي ديگر يافته‌هاي به‌دست‌آمده مي‌تواند گامي موثر در جهت كاهش چالش‌هاي مدنظر افراد نابينا در جهت جلب حمايت‌هاي اجتماعي و عرضه خدمات بهداشتي و رواني مناسب مورد استفاده قرار گيرد.