اثربخشي آموزش برنامه تنظيم هيجاني مبتني بر پذيرش، بر دانش و نگرش به خودآسيب‌رساني مراجعان در كارشناسان امور اجتماعي بهزيستي يزد

پيشگفتار: رفتار خودآسيب‌رساني، احساس درماندگي در مراقبان ايجاد مي‌كند. پژوهش‌ها نشان مي‌دهند كه تجارب مراقبان سلامت روان و مددكاران در ارتباط با افرادي كه به خود آسيب مي‌رسانند تاثير مهمي بر بهبودي و نتيجه مراقبت دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش برنامه تنظيم هيجاني مبتني بر پذيرش بر دانش و نگرش به خودآسيب‌رساني مراجعان در كارشناسان امور اجتماعي بهزيستي يزد بود. روش: دراين پژوهش نيمه‌آزمايشي ازطرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل استفاده شده است. جامعه‌آماري پژوهش را تمام كارشناسان امور اجتماعي بهزيستي استان يزد تشكيل داده اند. سي نفر از كارشناسان امور اجتماعي به‌صورت دردسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. و به ‌روش تصادفي پانزده نفر در گروه آزمايش و پانزده نفر در گروه كنترل قرار گرفتنند. گروه آزمايش هشت جلسه نود دقيقه‌اي آموزش بسته تنظيم هيجاني مبتني بر پذيرش گراتز2010 را دريافت كرد و به گروه كنترل هيچ آموزشي داده نشد. آزمودني‌ها به پرسشنامه‌هاي مقياس نگرش به خود‌آسيب‌رسانيSHAS و پرسشنامه دانش درباره خودآسيب‌رساني بود قبل و بعد از مداخله پاسخ دادند.  يافته‌ها: نتايج تحليل كواريانس0.05 P نشان داد آموزش درمان تنظيم هيجاني مبتني بر پذيرش بر نگرش خود‌آسيب‌رساني و زير مولفه‌هايش موثر است، اما بر دانش در مورد خودآسيب‌رساني0.05 P موثر نيست.  پي‌آمد: مطالعه حاضر يبان مي‌كند كه نگرش منفي نسبت به افراد با رفتار خودآسيبي عمدي را مي‌توان از طريق برنامه تنظيم هيجاني مبتني بر پذيرش اصلاح كرد اما براي افزايش دانش كارشناسان در اين حيطه مداخلات آموزشي ديگري نياز است.