سرگرمي و سياست گذاري تلويزيوني در رسانه ملي جمهوري اسلامي ايران

هدف: فقدان قطعيت‌ها در سياستگذاري‌هاي رسانه‌اي موجب شده كيفيت سرگرمي داراي رويكرد منسجمي نباشد. ابهام‌ها و چندگانگي‌ها توسعه سرگرمي را با چالش مواجه نموده است. لذا شناسايي سياستگذاري رسانه‌اي براي ارتقا كيفيت سرگرمي در تلويزيون ج.ا.ا. ضرورت دارد. بررسي‌ها و تجربه زيسته پژوهشگر نشان مي‌دهد پژوهشي دراين‌باره انجام نپذيرفته. به راستي سياستگذاري‌هاي موجود شاخص‌هاي متناسبي به فراخور ماموريت‌هاي واقعي رسانه ملي است؟ يا نگاهي آرماني به مقوله وسيع سرگرمي در برنامه‌هاي تلويزيوني دارد؟ پاسخ به موضوع سياست‌هاي مناسب براي ارتقاي كيفيت سرگرمي در تلويزيون هدف و پرسش اصلي و مفهوم سرگرمي در اسناد بالادستي چيست؟ برنامه هاي موجود معاونت سيما در حوزه سرگرمي از چه نقاط قوت و ضعفي برخوردارند؟ سوال‌هاي فرعي است.روش: مطالعه اسنادي، تحليل‌ و استخراج نتايج با روش تحليل مضمون و مصاحبه عميق نيمه ساختاريافته با روش نمونه‌گيري هدفمند با 15 تن از فرهيختگان داخل و خارج از سازمان، عوامل برنامه‌ساز و مديران رسانه‌ ملي انجام پذيرفت. يافته‌ها: ضعف در نظريه‌پردازي بومي در مختصات رسانه تراز ملي و جامعه ايراني، فقدان سياستگذاري منطبق با اهداف واقعي رسانه، بي اعتنايي به ذائقه متغير، متنوع و نيازهاي مخاطبان، رويكرد سرسختانه و سليقه‌اي به قواعد و ساختار، كم توجهي به مخاطب‌شناسي و كاهش سطح تعاملات موجب از دست دادن جايگاه صداوسيما در جامعه و تهديد جدي كه مي توان با تغيير رويكرد به فرصت بدل كرد. نتايج: پذيرش ديرهنگام تغييرات هزينه‌هاي بالاي سياسي، اقتصادي و اجتماعي را بر رسانه ملي تحميل و موجب كاهش اقبال مخاطبان و از دست‌دادن بازارهاي جديد در عصر رسانه هاي نوين مي‌شود. فهم، تحليل فضا و سياست‌هاي رسانه‌اي واقع بينانه و به هنگام مي‌تواند در افزايش قابليت پيشرفت و سازش‌پذيري سياستگذاري رسانه‌اي براي ارتقا كيفيت سرگرمي در تلويزيون ج.ا.ا. موثر باشد. با توجه به فرايند پرشتاب تغييرات صنعت سرگرمي، رسانه ملي مي تواند براي حفظ بقا، از سياست‌هاي«خود-ترميمي پيوسته» و تصحيح اطلاعات پيروي كند.