ارتباط اسيدهاي چرب اشباع دريافتي از منابع غذايي گوناگون با خطر بروز ديابت نوع دو: يك مطالعه آينده نگر

مقدمه: رابطه بين اسيدهاي چرب اشباع و خطر ابتلا به ديابت نوع دو مورد بحث است. اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط بين اسيدهاي چرب اشباع دريافتي، منابع غذايي آن ها و جايگزيني اين چربي ها با ديگر درشت مغذي‌ها و خطر ابتلا به ديابت نوع دو انجام شده است. مواد و روش ها: با توجه به معيارهاي ورود، 2295 نفر از بزرگسالان شركت كننده در مرحله سوم مطالعه قند و ليپيد تهران، انتخاب شدند. دريافت هاي غذايي با استفاده از پرسش‌نامه بسامد خوراك ارزيابي گرديد. جهت تخمين خطر بروز ديابت نوع دو، از آزمون رگرسيون كاكس، تعديل شده براي متغيرهاي مخدوش‌گر احتمالي استفاده شد. هم چنين خطر بروز ديابت نوع دو براي جايگزيني اسيدهاي چرب اشباع با ديگر درشت مغذي ها، با رگرسيون چندگانه كاكس برآورد شد. يافته‌ها: طي حدود 8/5 سال پي‌گيري، 10/6 درصد از شركت‌كنندگان به ديابت نوع دو مبتلا شدند. پس از تعديل اثر متغيرهاي مخدوش‌گر، بروز ديابت نوع دو با هيچ يك از سهك هاي دريافت اسيدهاي چرب اشباع، اسيد لوريك، اسيد ميريستيك، اسيد پالميتيك، يا اسيد استئاريك ارتباط معناداري را نشان نداد. با اين حال، مصرف بيشتر روغن‌هاي مايع با خطر بالاتر ابتلا به ديابت نوع دو همراه بود (خطر نسبي: 1/07، حدود اطمينان: 1/15-1/00). هم چنين، جايگزيني ميريستيك اسيد با استئاريك اسيد با افزايش خطر ابتلا به ديابت نوع دو همراه بود (خطر نسبي: 1/56، حدود اطمينان: 1/93-1/03). نتيجه‌گيري: در اين مطالعه، دريافت اسيدهاي چرب اشباع ارتباطي با بروز ديابت نوع دو نشان نداد. اجراي مطالعات آينده نگر بيشتري براي روشن شدن ارتباط چربي هاي غذايي و بروز ديابت نوع دو مورد نياز است.