تأثير قرار گرفتن در معرض PM2/5 برتغييرات هورموني، شكنندگيDNA اسپرم و متيلاسيون ژن Aquaporin9 در بافت بيضه نژاد ويستار

آلودگي هوا يكي از مهمترين معضلات زيست‌محيطي است كه تاثير آن بر قدرت باروري مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه حاضر به بررسي اثر مواجهه با PM2/5 و آلودگي‌هاي گازي، تغيير هورمون‌هاي جنسي، شكست DNA اسپرم و همچنين سنجش MS HRM براي ژن Aquaporin9در بافت بيضه پرداخته شد. پس از نمونه‌گيري و ارزيابي غلظتPM2/5 ، از۲۴ سر رت نر استفاده گرديد. حيوانات به طور تصادفي در سه گروه دريافت‌كنندهء PM2/5 به همراه آلاينده‌هاي گازي، دريافت‌كنندهء آلاينده‌هاي گازي و كنترل دريافت‌كنندهء هواي تميز با شرايط استاندارد تقسيم‌بندي شدند. بعد ازشش ماه جهت بررسي تغييرات، هورمون محرك فوليكول FSH ، تستوسترون و همچنين شكست DNA در اسپرم حيوانات ارزيابي شدند و همچنين سنجش MS HRM براي اين ژن انجام شد. نتايج نشان داد كه گروه مواجهه‌يك نسبت به گروه كنترل، افزايش FSH و كاهش معني‌داري در مقدار تستوسترون سرمي را نشان دادند. همچنين گروه‌هاي تيمار شده با مواجهه‌دو كاهش معناداري در تستوسترون سرمي نسبت به گروه كنترل نشان دادند. از لحاظ شكست DNA اسپرم در گروه‌هاي تيمار مواجهه‌يك و مواجهه‌دو افزايش معني‌داري نسبت به گروه كنترل نشان دادند. در بررسي متيلاسيون تنها گروه مواجهه‌يك تغييرات آماري معني‌داري در مقايسه با گروه كنترل در مدت 6 ماه نشان داد. بنابراين قرار گرفتن در معرض PM2/5 و آلاينده‌هاي گازي منجر به تداخل درترشح هورمون هاي جنسي و اثر مخرب بر شكنندگي DNA اسپرم و در نتيجه اختلال در عملكرد توليد مثل مردان مي شود كه اين امر در القاي نازايي در جنس نر حائز اهميت مي‌باشد. اين يافته‌ها ممكن است در شناسايي اهداف درماني براي كاهش اختلالات ناباروري انسان ناشي از قرار گرفتن در معرض PM2/5 كمك كند.